Nieuws

Ik lees elke dag het Parool, althans, ik blader erdoor heen, en ik kijk afentoe een stukje de Wereld draait door. Ik wil graag weten wat er gaande is in de wereld, wat er leeft, wat er speelt, waarbij ik heel duidelijk mijn grenzen bewaak. Ik kies ervoor om me niet af te sluiten van de wereld, maar ik kies er ook voor om me niet in te laten sluiten door de wereld. Observeren, en niet absorberen. Een belangrijke les die ik de afgelopen jaren geleerd heb en wat inmiddels mijn gouden leefregel is. Hoeveel informatie en nieuws kan een mens aan, vraag ik mij soms af, als ik kijk naar de hoeveelheden die op ons afkomen. Het leuke aan het nieuws volgen, is dat ik mij soms uitermate kan ergeren, en verbazen, over wat wij nieuws vinden. Het eerste zegt alles over mij, want mijn ergernis draagt een oordeel in zich. Maar ik kan me ook enorm verbazen, verwonderen bijna, hoe we als land volledig opgaan in bijvoorbeeld de zwarte piet affaire. En ja, daar zit ook een stukje ergernis is, want met alles wat er gaande is in de wereld, kan ik mij zo voorstellen dat er andere dingen om aandacht schreeuwen. Maar niet dus. Het wonderlijke aan de Pieten situatie is, is dat de volwassenen zich vol op deze affaire storten, en dat je de kinderen hier niet over hoort. Racisme is iets wat we gaandeweg leren, en niet iets wat we van nature in ons dragen. Toen ik nog in Sinterklaas geloofde, hadden we geen zwarte piet affaire. Ik wist niet beter dan dat het zwart door de schoorsteen kwam. Althans, zo is mij dat verteld. Maar waarom is zwarte piet al zo lang in het nieuws, vraag ik mij af. Waarom gaat er zoveel aandacht naar zijn kleur? Is het een fijne afleiding van datgene waar we het eigenlijk écht over mogen hebben? Want daar zijn we heel goed in, een afleiding zoeken om maar niet echt te hoeven kijken wat er onder ons eigen kleed ligt. Soms is de waarheid te pijnlijk, en willen we er nog niet aan. Dan zoeken we een zwarte piet ter afleiding, iets wat niet té dichtbij komt, en waar we eindeloos over kunnen praten. Ik ben benieuwd wat voor pieten ik aantref morgen in het haventje van Amsterdam, en wie weet, volgend jaar een vrouwelijke Sinterklaas, of nee, dat zou dan Sinterklara zijn.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares