Nodig hebben

Nu ik alweer bijna een jaar single ben, afgezien van een 6-weekse Tinder affaire, heb ik de tijd gehad om te ontdekken waar het nou echt om gaat in relaties. Dat is werk in uitvoering, maar ik heb een boel geleerd. Even alleen zijn, is eigenlijk zo gek nog niet, kom ik achter. Het afgelopen jaar ben ik veel dingen tegen gekomen, die ik nog nodig had in een relatie, en daarmee dus van een partner. Wat wil ik van de ander, wat ik nog niet aan mezelf geef? Ik kom er steeds meer achter hoe we vanuit behoeftes een relatie aangaan en daarmee behoorlijk wat verwachtingen neerleggen bij de ander. Deze verwachtingen komen wellicht niet meteen aan het licht, maar zijn er wel degelijk, en vaak ook onuitgesproken. Waar ik lange tijd een partner uitkoos voor een bepaalde vorm van zekerheid, ook financieel, was er lange tijd ook nog de behoefte aan een kind. Dit zijn allemaal verwachtingen die we niet meteen bij een eerste date op tafel leggen, maar die wel degelijk in de basis van de relatie liggen te sudderen. Ook nemen we naast verwachtingen wat oude pijntjes en verdriet uit wellicht vorige relaties mee, die ook in die onderstroom liggen te sudderen. Als ik met vrouwen om mij heen deel dat ik aan het oefenen ben om met mannen vrienden te zijn, en dat dit voor mij ook de basis mag zijn van een relatie, krijg ik vrijwel altijd te horen dat het niet mogelijk is om met een man vrienden te zijn. Waarom niet? Omdat volgens veel vrouwen mannen altijd wat willen. Wat dan? Sex. Oftewel, mannen willen altijd iets van je. Maar is dat wel zo, vraag ik dan. En waar zijn wij vrouwen in dit verhaal, want wat willen wij van mannen? Kortom, we willen nogal veel, van beide kanten. Maar is het ook mogelijk om een relatie te starten zonder dat je iets wil of nodig hebt? Waarbij we onszelf niet hoeven te beschermen of altijd maar op de uitkijk zijn uit angst om geraakt te worden? Wat als ik er zelf voor zorg dat ik deal met mijn issues en deze niet neerleg bij een partner? Volgens mij zijn we allemaal aan het stoeien met relaties omdat we nog teveel willen en nodig hebben. En het boeiende is, dat wat we willen en nodig hebben, kan niemand ons geven. Nee, ook onze partner niet. Dus niets mis mee, deze tijd op mezelf. Het geeft me de ruimte om dat wat ik graag van een man wil, aan mezelf te geven. Vandaar ook even geen Tinder meer, want dat is toch best veilig, zo op je telefoon. En een heerlijke afleiding. Ik kom erachter dat het véél leuker is om offline te daten. En met daten bedoel ik ontmoeten, want dat is het, niet meer en niet minder. En dat kan zomaar in de gereedschapswinkel bij mij in de straat.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares