Verkering met jezelf

Het is de generatie waarvan gezegd wordt dat ze alle kansen en volop keuzes hebben en dus eigenlijk alles hebben om gelukkig te zijn. En toch mist er iets….De jonge twintigers. Elf van hen hadden de keuze gemaakt om gisteren naar de eerste pilot van ‘Verkering met jezelf’ te komen. Jaren geleden, tijdens mijn Bagels & Beans carrière, en we het over daten en jongens hadden, stelde ik een van mijn collega’s de volgende vraag. Zou jij verkering met jezelf willen hebben? Huh? Verkering met mezelf? Nee, echt niet. Mmm, zei ik toen, maar als jij geen verkering met jezelf wilt hebben, waarom zou iemand anders dit dan wel willen? Het belang van allerbeste vriendjes met jezelf zijn heb ik altijd bij me gedragen, vanuit een weten dat mijn relatie met mezelf de allerbelangrijkste is. Dit te leven echter, kwam pas veel later, en oefen ik nog elke dag mee. Universele thema’s werden besproken gisteren, waar we allemaal mee te maken hebben, ongedacht onze leeftijd. Zo deelt iemand dat ze soms verdrietig is, maar dat ze gewoon naar een feestje gaat. Als er gevraagd wordt hoe het gaat, zegt ze goed hoor, en zet een masker op. Ik bedoel, ik heb toch alles, waarom zou ik verdrietig zijn? We hebben het over het gevoel dat we iets missen, maar wat dan? Ja, dat gevoel van leegte, wat we proberen op te vullen. Soms krijgen we een 7,5 terug voor een tentamen en is opeens onze hele dag verpest, omdat we eigenlijk een hoger cijfer hadden verwacht. En dan is eigenlijk alles opeens niet meer leuk, want mijn hoofd haalt er dan van alles bij. Is het eigenlijk ooit goed genoeg, vraag ik? Iedereen is stil en knikt nee. Het is nooit goed genoeg, wat we ook doen, wie we ook zijn. We hebben het over dat we altijd meer willen, en dat we gelukkig moeten zijn. Maar wat is dat, gelukkig zijn? En als we dan gelukkig zijn, dan willen we meer, meer van dat gevoel, omdat het niet blijvend is. We hebben het over verwachtingen en de druk van presteren, en wat we allemaal van onszelf moeten. En ja, het woord eenzaamheid valt ook, want ja, dat voelen we ons allemaal weleens. Dat is niet echt een populair onderwerp om tijdens een borrel te bespreken, zeg ik. Nee, daar wordt niet over gesproken. Soms hebben we een relatie, met een jongen waarvan we eigenlijk al weten dat het niets wordt. Maar ja, we willen graag een relatie, vanuit een bevestiging dat we ertoe doen. Vervolgens zit je naast elkaar op de bank en denk je: dit is saai. Ik moet altijd de beste versie van mezelf zijn, zegt iemand. Dus je bent altijd bezig om jezelf te veranderen, vraag ik. Ja, eigenlijk wel, zegt ze. Herkenbaar, zeg ik, het gevoel dat je anders moet zijn, in plaats van gewoon jezelf. We doen een meditatie en daarna merken een aantal hoe moe ze zijn. Maar ja, wie is er niet moe tegenwoordig? Ik kijk naar een groep geweldige twintigers, die open en eerlijk delen wat ze lastig vinden, waar ze tegenaan lopen en wat hun bezighoudt. Stuk voor stuk mooie mensen, die in mijn ogen niets hoeven te veranderen of te doen. Het enige wat nodig is, en dit geldt eigenlijk voor ons allemaal, is dat ze zichzelf mogen waarderen, zichzelf heel lief mogen vinden en te voelen hoe enorm waardevol ze zijn. En daar gaat Verkering met jezelf over. Een relatie beginnen met jezelf, omdat jij de allerbelangrijkste persoon in jouw leven bent. Weten dat jij ertoe doet, zonder dat je iets hoeft te doen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares