Nu

Waarom is het toch zo lastig om ‘gewoon’ in het nu te leven? Ik kom daar zelf steeds meer achter omdat mijn behoefte eraan steeds groter wordt. Ik was vandaag koffie drinken met vriend D. en hij had het boek van E. Tolle gekocht, “de kracht van het nu, in de praktijk”. Zodoende hadden we het erover en zei ik ook tegen hem, ‘nou, doe dat boek maar weg, en ga het maar doen, zó lastig, na 5 minuten ben je er alweer uit’.  Want dat ís immers de praktijk, het leven zelf. E. Tolle heeft miljoenen van zijn boeken verkocht, dus ik ga ervan uit dat er meer mensen op deze wereld moeite hebben om in het nu te leven. Wat moet dat heerlijk zijn, denk ik dan, om een poes te zijn, of nog heerlijker, een boom. Die staat gewoon. Te zijn. Niets verleden of toekomst. Ik zelf heb minder met het verleden, maar des te meer met de toekomst. Je zou het een grote interesse kunnen noemen, een nieuwsgierigheid. Waarom toch die ontkenning van het heden en die enorme obsessie voor de toekomst? Vandaag is mijn focus extra gevestigd op het nu. Zodra ik ga dagdromen, denken, herinneren, verlangen of verwachten, zeg ik tegen mezelf: “en weer terug naar het nu”. Werkt best goed, kan ik je verklappen. Ik ga nu pizza eten…Nu? Ja, nu.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares