Offline

Deze week las ik in de krant dat het internet een primaire levensbehoefte is geworden. Hier was ik wat verrast over. Een maand zonder eten en drinken is een enkele reis naar een volgend leven maar een maand zonder internet zou toch moeten kunnen. Het voelt wel wat eenzaam en stil, maar toch. Om te kijken of het inderdaad mogelijk is, gaat een student vanaf januari 2012 een jaar lang offline, om te kijken hoe dit is. Hij wordt gevolgd door een verslavingsdeskundige, heeft een gewone telefoon en een typemachine aangeschaft, en ook alvast wat postzegels. Hij is van plan om brieven te gaan schrijven en hij verwacht dat er van al zijn twitter en facebook vrienden niet veel over zullen blijven. Ik moet eerlijk toegeven, het lijkt me best een uitdaging. Dat niet alleen, het lijkt me dat je ongelofelijk veel tijd overhoudt. We zitten nu geloof ik met z’n allen gemiddeld 3,5 uur per dag op het internet. Wat zou je gaan doen met al die tijd, vraag ik me af. Hoeveel hobbies kan je hebben. Wordfeud kan dan ook niet meer, dus dan toch maar een gewoon scrabblebord aanschaffen. Ik heb heel lang mijn leven offline geleefd. Nu is alles online, als je wil. Best een raar idee, dat het internet zo’n prominente plek in ons leven heeft ingenomen. De student die een jaar offline gaat, vraagt nu al tips van mensen hoe hij het jaar kan doorkomen. Met name aan bejaarden, want zij weten hoe het is. Ik vind het in ieder geval een mooie ontwikkeling dat zo’n student weer echt contact gaat maken met mensen. Leuk hoor, 500 vrienden op Facebook, maar wat heb je eraan. Fijn hoor, 250 volgers op Twitter, maar staan ze ook voor je klaar als het wat minder met je gaat. Een jaartje offline zou hem zomaar veel moois kunnen brengen. Verbinding, contact, authenticiteit, stilte, wat meer tijd voor jezelf en weer ouderwets spelletjes spelen.  Mmm, als ik het zo bekijk, klinkt een jaartje offline zo gek nog niet…..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares