Onbezorgd liefdesleven

Het Volkskrantmagazine stond dit weekend in het teken van het nieuwe boek en de gelijknamige documentaire van Sunny Bergman, ‘Sletvrees’, waardoor het magazine was omgedoopt tot een ‘slettenspecial’. Ze doet onderzoek naar het verschil in seksueel gedrag van mannen en vrouwen en waarom dit zo verschillend wordt beoordeeld. Speciaal voor deze editie hebben ze Jeroen Pauw gevraagd een column te schrijven over zijn broeierige liefdesleven waarover hij ooit heeft toegegeven dat hij met meer dan 200 vrouwen het bed heeft gedeeld. Jubel alom.  Als een vrouw dit toegeeft, is ze een slet, als een man dit toegeeft, krijgt hij respect. Dit is precies het verschil wat Sunny in haar film wil aankaarten. Nu heb ik zelf ook een fase in mijn leven gekend waarin ik niet vies was van de mannelijke aandacht die ik kreeg (en buitensporig naar op zoek was) en heb ik zeg maar een periode ‘niet stil gezeten’. Nee, de aantallen van Jeroen haal ik niet, verre van, maar als ik zo het verschil in sekse mag geloven, dan zou ik toen best het etiket ‘slet’ hebben kunnen krijgen. Het boeiende is, niemand in het hele volkskrantmagazine rept over het waarom van zogenaamd ‘slettengedrag’. Wat maakt dat veel mannen én vrouwen fases in hun leven kennen dat ze makkelijk met veel mensen naar bed gaan? Wat zegt dit over ons? Ik bedoel, er wordt gedaan alsof het normaal is, het erbij hoort, lekker de bloemetjes buiten zetten, jezelf ontdekken en dat het ok is om te experimenteren. Maar is dat de waarheid? Voor mij in ieder geval niet. Ik was toen chronisch op zoek naar liefde en bevestiging buiten mezelf. Als een man mij leuk vond en aandacht gaf, gaf mij dit een kortstondig gevoel van vervulling en het gevoel dat ik er mocht zijn. Tijdens mijn eigen onbezorgde fase wist ik niet wat het betekende om van mijzelf te houden en was mijn zelfwaardering behoorlijk aan de lage kant. Ik was eigenlijk op zoek naar een diep contact, en dacht dit door seks te kunnen krijgen. Ook al waren het zeer kortstondige relaties, het gaf mij even het gevoel dat ik werd ontmoet en werd bemind. Ik behandelde mijn lichaam niet als tempel maar als vuilnisbelt. Het klinkt wat hard, but it’s the truth. Als ik nu terugdenk aan die tijd, voelt het alsof het over iemand anders gaat. In het interview met Sunny wordt haar gevraagd wat seks is voor haar. Ze zegt dat het ook lust is, en ‘daarnaast spelen voor de hand liggende dingen als liefde een rol’. Maar ligt dat wel zo voor de hand? Als ik toen had geweten wat liefde was en dat we allemaal van nature liefde zijn, dan had ik nooit al die aandacht van mannen nodig gehad. Laat staan dat ik met ze naar bed was geweest. Dat wil niet zeggen dat je als non door het leven hoeft te gaan, maar iemand die echt van zichzelf houdt, zijn/haar lichaam respecteert en vervult is met zichzelf, zal nooit of te nimmer zoveel verschillende partners in bed toelaten. Man óf vrouw. En dan heeft het ook niets meer met seks te maken, maar met (zoals ze in het Engels zo mooi zeggen…) “making love“.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares