Ontbijt

Het ontbijt vind ik regelmatig de meeste uitdagende maaltijd van de dag. Het zit um niet in de vraag of ik wel of niet ontbijt, want het voelt super ondersteunend om iets te eten in de ochtend maar wát, that’s the question. Tuurlijk, het is elke ochtend weer anders en afhankelijk van hoe ik mij voel en waar mijn lichaam om vraagt. Echter, soms zijn de signalen van mijn lichaam wat summier. Of ze zijn er wel, maar ik negeer ze nog…Veel van de standaard ontbijtwaren eet ik niet meer waardoor ik behoorlijk wordt uitgenodigd om uit mijn ontbijt comfortzone te stappen. Vanmorgen was zo’n morgen. Ik sta vroeg op en dan heb ik eerst vaak zin in iets kleins, en dat is meestal een halve appel in stukjes gesneden met geroosterde pompoen- en zonnebloempitten. Tot zover niets raars. Rond een uur of 9 had ik écht zin in iets.. Ik ben inmiddels in een fase beland dat ik alle overtuigingen over ontbijt over boord gooi, waaronder ook de ‘in de ochtend eet je geen warme maaltijd’ overtuiging. Die zit nogal diep bij mij en is vrij hardnekkig. Vanmorgen heb ik echter genoten van een overgebleven maaltje van gisteravond bestaande uit lamsworstjes en wat gemengde groentes (erwten, tuinbonen en broccoli). Kloddertje aïoli erbij, helemaal smullen. Ik heb de lamsworsten van de lokale Turkse supermarkt ontdekt en die zijn echt lekker. Vandaag eet ik dus drie keer warm en daar is helemaal niets mis mee. Althans, volgens mijn lichaam niet, mijn hoofd denkt hier uiteraard geheel anders over….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares