Ontmoeting

Gisteravond was ik naar een bijeenkomst over persoonlijke drijfveren aan de hand van een persoonlijkheidsprofiel. Alle aanwezigen hadden een vragenlijst ingevuld en hieruit was een persoonlijk profiel gemaakt wat inzicht geeft in hoe je bent als persoon, welk werk bij je past, hoe je functioneert en waar je talenten liggen en waar je valkuilen. Ik kon mij zeker in mijn profiel herkennen, net als alle andere aanwezigen trouwens, en ik heb zeker met aandacht geluisterd naar wat mij verteld werd. En ook hartelijk gelachen om een aantal zeer herkenbare eigenschappen van mijzelf….Maar toch…..er knaagde iets. Los van het feit dat het een zeer mentale avond was, had ik moeite met hoe wij allemaal in hokjes werden gestopt. De man die de workshop gaf, legde uit dat het handig is om te weten hoe mensen in elkaar zitten, zodat je weet hoe je ze moet benaderen. Het klonk allemaal heel doordacht en ik zat vandaag nog even na te voelen. Een ontmoeting vindt wat mij betreft nooit in je hoofd plaats, maar vanuit je hart. Als ik iemand ontmoet (of met iemand samenwerk), voor het eerst of voor de honderdste keer, dan bedenk ik niet hoe die persoon in elkaar zit, laat staan wat voor profiel hij/zij heeft. Hij was van mening dat je mensen niet moet behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden, maar dat je ze behandelt vanuit hun ‘profiel’. Het moge duidelijk zijn, zo zit ik niet in elkaar. Zeker niet als mensen-mens……

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares