Openen

Als ik op het icoontje van Internet klik doe ik dat via de rechtermuis en klik op openen. Zo doe ik het eigenlijk altijd. Dat viel mij vanmorgen extra op terwijl ik achter mijn laptop in de Lighthouse zit waar ik voor de derde (!) keer voor cursus ben deze maand. Ik heb een treat maand, een ‘de sint is er nog niet eens maar ik krijg nu al enorm veel kado’s maand’. Ik hoorde gisteravond een aantal mooie dingen die met ‘openen’ te maken hebben. Want hoe vaak openen wij ons nou écht in een gesprek met iemand anders en laten we echt zien wie we zijn, wat we voelen en zeggen we wat we echt willen zeggen. Als we steeds minder expressie geven aan dat waar we voor staan en steeds minder uiten wie we werkelijk zijn, dan ontstaat er ruimte voor heel veel ruis. Daarnaast dragen we vaak onze oude hurts nog mee en deze kleuren onze relatie met anderen. Ik kom er steeds meer achter, met name door de cursussen die ik hier volg en de gesprekken die ik heb, hoe vrijwel iedereen zich inhoudt. Hoe vrijwel iedereen niet vol-uit leeft, niet vol-uit zichzelf is maar een beperkte versie aan de wereld laat zien. Het begint allemaal met openen. Onszelf openen en laten zien wie we zijn en wat er in ons omgaat. Want hoe eerlijk zijn we écht in onze relaties en vriendschappen? Zijn er nog mensen in mijn omgeving waar ik anders ben, meer gesloten wellicht of juist meer open? Maar waarom is dat, waarom maak ik onderscheid, vraag ik me af. Mijn hart maakt dat onderscheid niet dus wat houdt me tegen? Mijn focus ligt op openen dit weekend zonder onderscheid. Er is zit namelijk niks tussen, het is óf open óf dicht. Ik ga voor open.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares