Opstappen

Het is niet echt meer een verrassing en tóch vind ik het altijd weer een boeiend gegeven, het opstap gedrag van mensen. Vandaag stapt de bondscoach op, na een wat verloren EK van afgelopen maand. Ach, dat heb je nu eenmaal met wedstrijden, dat er naast winnaars ook verliezers moeten zijn. Maar waarom meteen opstappen als het even tegenzit, vraag ik me af. Stel je voor dat we allemaal dat gedrag zouden vertonen….Het interessante is dat je wel kan opstappen, maar je neemt je hele hebben en houden overal mee naar toe. Waar loop je dan eigenlijk voor weg. We vinden het fijn om iemand de schuld te geven, dat is een menselijk trekje, en zeker in het geval van een hysterisch voetbal festijn waarbij de verwachtingen hoog gespannen zijn. Té hoog. Dan kan het alleen nog maar tegenvallen en dan moet er iemand zijn die de rol van zondebok op zich neemt. In 2010 was hij nog coach van het jaar, nu is hij coach af. Wellicht volgt er nog een boek en dan horen we nooit meer iets van die man. In de rol van bondcoach is er geen ruimte voor mens zijn. We zien alleen nog maar die rol, er moet gewonnen worden, en verder zijn we blind voor de mens achter de rol. Dit geldt niet alleen binnen de sport, maar ook binnen de politiek en het bedrijfsleven. We kijken naar wat iemand doet, hoe iemand handelt, of hij presteert, wat de resultaten zijn, en gaan geheel voorbij aan wie iemand is. Vanmiddag bij de Appie vroeg het meisje achter de kassa of ik voetbalplaatjes wilde. Nog steeds?, zei ik vol verbazing. Kijk, dat zie ik als het grote kado van de bondscoach aan mij, dat we slechts twee weken oranje ellende hebben gehad. Hierdoor gaat het gehele EK aan mijn neus voorbij en dat vind ik maar wát fijn. Godzijdank hebben we nog een hele lange sportzomer voor de boeg……

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares