Overgave (2)

Dat overgave soms best lastig kan zijn, heb ik zelf mogen ervaren dit weekend. Bij overgave is het belangrijk dat we nergens aan vasthouden. Dat we nergens een investering in hebben, een investering in hoe iets of iemand moet zijn. Of dat we ergens in een comfort zone zitten, waar we ons gemakkelijk bij voelen. Soms zit je in je bootje en zie je wellicht iets moois voorbij komen. Je wil dat mooie vasthouden en dat het altijd zo mooi blijft. Of er staat iemand aan de kant waar je veel van houdt, en je wil niet langsvaren, omdat je niet zeker weet of die persoon wel meegaat met de stroom. Misschien staat er wel een prachtige appelboom aan de oever, en wil je liever comfortabel onder die boom liggen en de hele dag appels eten. Er zijn zoveel dingen waar we aan kunnen vasthouden, waardoor ware overgave onmogelijk is. Bij overgave merk ik, ligt de focus bij dat wat zich aandient, in dit moment. Zeg ik daar ja tegen, of nee. Gisteren heb ik veel weerstand gevoeld in mijzelf. Weerstand is een signaal dat we iets niet willen ervaren, dat we ergens tegen in gaan en dat we vasthouden aan iets. Misschien zeggen we in dat moment wel nee tegen een stroomversnelling. Een stroomversnelling waarin het leven ons vraagt om meer te zijn dan wat we nu laten zien. Het is mooi om onszelf de vraag te stellen: wie of wat houdt ons tegen om niet vol vooruit te gaan? We zijn het zelf die dit doen, uiteraard, maar leggen het graag buiten onszelf. Dus welke excuses gebruiken we, om niet alles van onszelf te laten zien? Het interessante is, er is niets buiten onszelf, dat ons tegenhoudt om de grootsheid te zijn die we allemaal in wezen zijn. De keuze ligt bij ons..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares