Passie

Gisteren had ik een personeelsmeeting bij Fawlty Towers Hotel, waarbij we de hernieuwde visie en manier van werken kregen gepresenteerd. De presentatie begon met het woord passie en er werd aan alle medewerkers gevraagd wat onze passie is. Leuke vraag. Ik was niet direct aan de beurt, maar het eerste antwoord wat uit mijn lichaam kwam was ‘mensen’. Ik vond het fascinerend om een ieders passies te horen, één collega had als passie haar kind, een ander had drankjes drinken, weer een ander had dansen of koken, en weer iemand anders had reizen, cultuur, het horecawerk of zijn sociale leven. Ik was redelijk aan het einde en mijn hoofd had erg veel zin om zich met mijn antwoord te bemoeien. Ik bleef heel rustig, observeerde mijn gedachtes en kon heel sterk voelen dat wat er ook uit mijn mond zou komen, goed zou zijn. We mogen er allemaal zijn, in wie we zijn, dus ook met onze passies. Dus toen ik aan de beurt was zei ik dat het eerste antwoord dat in mij opkwam ‘mensen’ was. Ik vervolgde dat het leven eigenlijk mijn passie is, elke dag weer, en contact, dat dit ook een passie van mij is. Ik eindigde met dat de opleidingen die ik in Engeland volg en waar ik drie keer per jaar naartoe ga, ook mijn passie is. Wat later kwam het gesprek op tandpasta uit en tanden poetsen (vraag me niet waarom…) en werd ons gevraagd hoe wij tanden poetsen ervaren. Ik opperde dat tanden poetsen voor mij een heerlijk momentje met mezelf is en dat ik dan altijd even op de badrand ga zitten. Volgens mij was ik de enige in de groep die tanden poetsen zo ervaart, maar ook dat is prima. Ik leer dat ik expressie mag geven aan en op een manier mag leven die voor mij klopt en waar voelt, ook al zou ik de enige op de hele wereld zijn…..best spannend afentoe, maar ook dat is ok. Dat betekent dat er altijd weer iets te leren is, en dat is trouwens ook een grote passie van mij, leren door te leven.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares