Pauze

Ik was even voor onbepaalde tijd met pauze. Ik voelde geen eerlijke impuls om te schrijven, dus schreef ik ook niet. Een impuls moet voor mij van binnenuit komen, anders voelt het als een verplichting, als iets wat niet vanuit mijn hart komt. Vanmorgen echter begon het weer te kriebelen. Een (h)eerlijk gevoel! Dit ook naar aanleiding van een artikel wat ik in de krant las wat me erg aan-sprak en aan-raakte. In het NRC van gisteravond staat een prachtig artikel van een kinderarts over het effect van alcohol op jongeren (“Van je tenen tot je kruin, alcohol komt overal”). Op verzoek van het NRC onderzoekt de polikliniek voor jeugd en alcohol (terwijl ik dit typ realiseer ik me hoe wonderlijk het eigenlijk is dat we uberhaupt zo’n kliniek nodig hebben) wekelijks het aantal alocoholvergiftigingen onder minderjarige jongeren. De zin die mij het meest aanspreekt en is bijgebleven in het hele artikel is deze: “Alcohol, weet het lichaam, is gif”. Het is voor het eerst dat ik deze woorden in de media lees naar aanleiding van alcohol. We wéten dit uiteraard al véél langer maar het lijkt wel alsof niemand het wil toegeven. Als het over alcohol gaat, waar dan ook, is de insteek altijd dat één of twee glaasjes wel mogen, dat het zelfs gezond is, dat een dagelijks glaasje wijn zelfs goed is tegen bepaalde ziektes en zolang er met mate gedronken wordt, dat het ok is. Ondertussen weten we allemaal beter en ons lichaam weet het het allerbeste. Altijd. Afgelopen week zijn er vijf jongeren opgenomen in het ziekenhuis. Dat zijn er wat mij betreft vijf teveel.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares