Persoonlijke aandacht

Ik sta in midden in de Albert Heijn en vraag me af waar die lekkere blikjes met makreel liggen. Blijkbaar oog ik zoekende, want de filiaalmanager komt naar mij toe en vraagt of hij mij kan helpen. Een grote glimlach verschijnt op mijn gezicht. Jazeker, zeg ik, ik ben op zoek naar de tonijn enzo. Wat fijn dat je me helpt trouwens, zeg ik, terwijl we samen naar het juiste gangpad lopen. Ja, daarvoor ben ik hier, zegt hij. We kletsen nog even en dan laat hij mij over aan de vis. Ja, daarvoor is hij hier. Persoonlijke aandacht, wat is dat toch belangrijk. Even iemand helpen, iets zeggen op straat, vragen hoe het gaat, een berichtje sturen dat je aan iemand denkt of iets persoonlijks en waarderend schrijven, doen of zeggen. Doen we dat nog wel elke dag? Ik las laatst op Linkedin dat iemand had gesolliciteerd bij Rituals. Ze had keurig een brief ontvangen, als dank voor haar interesse in het bedrijf. Ze was niet uitgenodigd voor een gesprek, maar kreeg wel een mini aandenken. Ja, slimme marketing kan ik denken, maar ik denk bovenal hoe mooi ik het vind dat ze a. überhaupt iets van zich laten horen, want veel bedrijven doen dit niet en b. dat ze net wat extra moeite doen. Want hoe vaak doen we nog die moeite, vraag ik mij af, zonder dat we er iets voor terug willen of nodig hebben, maar simpelweg omdat het belangrijk is dat we er voor elkaar zijn en elkaar ondersteunen waar nodig. Het zit echt in kleine dingen, die dan heel groots aanvoelen, en die eigenlijk helemaal geen moeite kosten. Ik moet denken aan het liedje van Claudia de Brij: Mag ik dan bij jou. Tuurlijk, mag ik wel bij mij is de basis, maar mogen we ook nog bij elkaar? Samen schuilen als het leven even lastig is, uitspreken dat we elkaar soms missen, even zeggen hoe blij je bent met iemand of hoeveel je van hem houdt, dat je je verheugt om iemand weer te zien, iemand aankijken en enorm genieten dat hij er is, iets lekkers klaarmaken voor een ander, iemand bedanken, zomaar een cadeautje geven, een whatsapp berichtje inspreken, een inspirerend artikel of vacature mailen, een praatje maken in de trein of tram, en ga zo maar door. Ik heb van mijn lieve oma geleerd dat juist de dingen die niet hoeven of moeten, de allerleukste zijn. Een mooie intentie in ieder geval voor mij, die persoonlijke aandacht, elke dag weer. Niet omdat het december en bijna kerst is, maar gewoon omdat ik zelf merk hoe fijn het is. We hebben het met elkaar te doen, zonder uitzondering. Als ik die persoonlijke aandacht zo waardeer, dan weet ik zeker dat anderen dit ook doen. Wat dat betreft lijken we allemaal veel op elkaar, en niet alleen in wat we nodig hebben. We zien er anders uit, maar in de basis zijn we allemaal hetzelfde.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares