Pindakaas

Maar ik begrijp het niet, zegt mijn lieve vriend J. (8), jullie houden toch allebei van pindakaas? Ik begin te lachen en zeg dat klopt, James en ik houden inderdaad allebei heel veel van pindakaas. J. heeft zojuist van zijn moeder te horen gekregen dat James en ik uit elkaar gaan, maar hij begrijpt het niet helemaal, zegt hij tegen mij, als hij even later langskomt om dozen te brengen. Ik vertel hem dat ik het best spannend en lastig vind om het aan hem te vertellen. Hij begrijpt dat. J. begrijpt alles, merk ik, terwijl hij heel aandachtig luistert naar wat ik zeg. Hij stelt wijze en vooral grappige vragen, hij denkt na en kijkt afentoe naar zijn moeder hoe zij reageert. Maar kunnen we dan wel voor mijn verjaardag nog steeds met z’n drietjes naar de film, vraagt hij. Zeker, zeg ik, dat duurt nog even, maar als dat voor een ieder van ons drietjes goed voelt, dan doen we dat zeker. En je kan ook komen logeren, zeg ik. Dat vindt hij leuk. Heb je een tv daar? Nee, zeg ik, ik ga eens een tijdje zonder tv. Oh. J. is even stil. Ok, dan neem ik gewoon mijn I-pad mee. Het is een van de mooiste, leukste, dierbaarste en grappigste gesprekken die ik in tijden heb gehad. Ik geef op alle vragen antwoord, zonder iets achter te houden, volwassen te doen of de waarheid net iets te verdraaien. Wie mag de pot pindakaas houden, vraag hij. Die zit al in de doos, zeg ik, die heb ik vandaag nieuw gekocht. Ik heb er met mijn mes een hartje in getekend, maar die zie je niet meer, want ik heb eruit gegeten. Ik heb vandaag wat extra pindakaas gegeten, zeg ik, dat doe ik wel vaker zeg ik, als ik het even lastig vind. Hij vertelt in geuren en kleuren dat zijn moeder dat ook doet. We drinken met z’n drietjes een kop thee, J. vertelt dat hij graag pizza eet (en ik dat ik geen oven heb) en ondertussen komt James thuis en overhandigt mij de sleutel van mijn nieuwe huisje in de Pijp. Een nieuwe fase in mijn leven, een nieuw avontuur.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares