Pink ribbon

Ik hoorde vandaag dat Wendy van Dijk een roze sjaaltje heeft ontwikkeld voor de stichting pink ribbon. Dit sjaaltje staat symbool voor de strijd tegen borstkanker. Ik heb hier wat moeite mee merk ik. Gaat het namelijk écht om de strijd tégen borstkanker of zit de werkelijke strijd in ons vrouwen zelf? Een gewaagde vraag wellicht, maar voor mij wel een eerlijke vraag. Steeds meer vrouwen krijgen te maken met borstkanker en ik vind het heel goed dat er extra aandacht aan deze ziekte wordt gegeven. Wat me echter verwonderd, is dat er vrijwel geen aandacht wordt besteed aan de manier waarop wij als vrouwen leven. Hiermee bedoel ik alle stadia in het leven vóórdat de ziekte borstkanker zich manifesteert. Je wordt namelijk niet op een ochtend wakker met borstkanker. Kan het zijn dat de keuzes die wij maken en de mate waarin wij een ideaalbeeld van ‘de vrouw’ proberen na te streven, enorm veel van ons lichaam vergt? De manier waarop wij leven, is terug te vinden in ons lichaam. Kan het zijn dat we teveel willen, teveel van onszelf eisen, niet weten hoe we écht voor onszelf moeten zorgen en dat we vergeten om onszelf op de eerste plaats te zetten? Ik zie en hoor steeds meer vrouwen die oververmoeid zijn of overspannen thuis zitten. Stel nou, dat alle vrouwen die zo’n roze sjaaltje kopen, dit niet alleen kopen om meer geld op te halen voor de strijd tegen borstkanker. Maar dat dit sjaaltje ons vrouwen eraan herinnert, dat we weer wezenlijk vrouw mogen zijn en heel liefdevol voor onszelf mogen zorgen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares