Ramadan

Je zou bijna (helemaal) vergeten dat het ramadan is. Ik werd eraan herinnerd vanmiddag in de Blokker. Ik kwam een vaste klant tegen en we kletsten even. Ik vroeg haar hoe het met haar ging en ze vertelde me dat het best zwaar is, de ramadan. ‘Daarom ben ik ook al een tijdje geen koffie komen drinken’.  Verrek ja, dacht ik, ik heb je een tijdje niet bij de Bagels & Beans gezien. Ik vroeg haar hoe ze zich voelde en ze vertelde me dat ze last heeft van migraine en dat het behoorlijk zwaar is. ‘En dan vraagt de moeder van mijn oppaskindje of ik met haar naar het strand wil gaan, nou, mooi niet’. Nee, denk ik dan, dat is niet te doen. Helemaal op zo’n warme dag als vandaag. Mag je ook niet wat water drinken, probeer ik nog. Neen…..Tja, zei ik, je lichaam vraagt hier niet om. Nee, zei ze, dat klopt. Ik vroeg haar of ze dit écht voor haarzelf doet. Ze zei van wel, én voor haar religie. Ik hoop dat je bijna klaar bent, zei ik. ‘Ik moet nog tot 20 augustus, en daarna ga ik meteen met vakantie naar Italië. Dan ga ik alleen maar pasta eten’. Ik begrijp niets van ramadan (en religies). Het klinkt zó onlogisch.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares