Regen

Ik ben graag thuis. Zoiezo. Maar als het regent, dan vind ik het extra fijn om thuis te zijn. Dan is het ook extra fijn om thuis te komen, van het koude natte in het warme droge. Als het écht regent, zoals vandaag, dan bereid ik me goed voor. Lees: dan trek ik mijn gebloemde kaplaarzen aan (als het sneeuwt zijn dat mijn witte snowboots). Wonderlijk wat regen allemaal teweeg brengt. Matige humeurs, regenpakken, cocoonen, vroeger thuis monopoly spelen, klagen, natte fietszadels, gehaastheid, het over het weer hebben (‘wat een regen zeg, ja nou, wat een weertje héh, inderdaad, echt rukweer vandaag, pff wat een rotweer etc.’), spetters op je broekspijpen, paraplu’s die kapot gaan, en ga zo maar door. Maar ook een aparte geur. Ik zat vandaag met mijn zus in een klein tentje in de 9 straatjes om wat te lunchen, en daar hing al snel een behoorlijk muffige lucht. Natte honden lucht zeg maar. En dan nog wat viezer. Waar hier in Nederland de regen met geen enkele vorm van enthousiasme wordt ontvangen, is dat in Azië heel anders. Daar wordt veel hartelijker met de regen omgegaan. Ik merk zelf ook dat ik daar een heel andere relatie heb met de enorme hoosbuien dan hier thuis. Nu is het daar natuurlijk een stukje warmer, maar toch. Met het grootste gemak laat ik me daar drijfnat regenen en kan ik zelfs opgewekt blijven als ik in zo’n vormeloze sexloze doorzichtige regen poncho op de scooter zit. Ik voel me dan net een ingepakt condoom, maar oh wat een lol. Hier is die lol ver te zoeken. Niets zo irritant als een natgeregende spijkerbroek die aan je dijbenen kleeft. Tuurlijk, er bestaat geen slecht weer, alleen maar slechte kleding. Nou, ik ben blij dat ik thuis ben en er niet meer uit hoef. Echt weer om koekjes te bakken…

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares