Relatie met zelf

Als we iemand vragen hoe het met je relatie gaat, dan vragen we altijd naar de relatie van die persoon met een ander. Vrijwel altijd is dit de relatie met een partner. Iemand die single is, wordt eigenlijk nooit gevraagd, hoe het met haar of zijn relatie is, want de vraag gaat altijd over twee mensen. Maar waarom vragen we eigenlijk niet aan elkaar hoe het met onze eigen relatie gaat, vraag ik mij nu al schrijvend af. De relatie die we met onszelf hebben. Het is de belangrijkste relatie die we hebben, de relatie die al onze andere relaties bepaalt, maar hier wordt nooit naar gevraagd. Hoe vaak staan we eigenlijk een moment stil om onszelf te vragen hoe het met onze eigen relatie gaat. We zijn continu in relatie, elke dag, met iedereen om ons heen, en hiervan weten we vaak heel goed hoe het gaat, en wat vooral niet gaat, maar die wezenlijke relatie die we met onszelf hebben, wat weten hier eigenlijk over? Hoe ben ik met mezelf, hoe denk ik over mezelf, hoe behandel ik mezelf, welke keuzes maak ik voor mezelf, hoe praat ik over en tegen mezelf, wat vind ik van mezelf, ben ik graag met mezelf  (ook zonder Iphone), allemaal dingen die iets zeggen over jou, jouw relatie, en daarme al je relaties. Het is de meest intieme en waardevolle relatie die we hebben, en toch gaan velen hier volledig aan voorbij. Hoe vaak op een dag zijn we echt met onszelf, vraag ik me af. Ik ben de afgelopen jaren een relatie met mezelf begonnen en bouw hier elke dag aan. Hiervoor had ik geen enkel besef van deze relatie, en was ik voornamelijk bezig met alles en iedereen buiten mezelf. Ik had geen idee wie ik echt was en ik ben lange tijd afhankelijk en behoeftig geweest van anderen. Ik weet nog goed, toen ik wist dat ik geen moeder meer zou worden, dat ik heb geworsteld met de vraag: ok, maar wie ben ik dan als vrouw, als ik geen moeder ga zijn? We leren eigenlijk niet als kind wat het betekent om een relatie met jezelf te hebben, en hoe belangrijk het is dat we van onszelf houden, dat we onszelf waarderen en dat we onszelf zien voor wie we zijn. Dat we nieuwsgierig zijn en blijven onderzoeken wie we zijn en wat onze essentie is. We groeien op, ervan uitgaande dat we iemand tegenkomen, die ons dat geeft wat we nodig hebben, of we krijgen kinderen, om iets in onszelf te vervullen, of we kiezen vrienden uit, die we nodig hebben om ons te bevestigen en te erkennen in wie we zijn. We willen dolgraag een liefdevolle relatie, we willen die ‘ware’ ontmoeten, we willen dat er van ons gehouden wordt en dat we gezien worden voor wie we zijn. Maar zou het kunnen zijn dat al die rijkdom, liefde, wijsheid en die ‘ware’ in onszelf zitten, maar dat we dat gaandeweg vergeten zijn? Haal alle rollen weg, zoals dochter, moeder, partner, baas, collega, vriendin, wie blijft er dan over? Wie ben jij, in je ware essentie? Een prachtige en eerlijke vraag, die wat mij betreft vaker gesteld mag worden. Dan gaan we elkaar ook ontmoeten voor we wie écht zijn, los van al die dingen die we op onszelf geplakt hebben, de etiketten, de rollen, de overtuigingen en de idealen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares