Roomservice

En, heb ik veel ontbijters vanmorgen? Nee, valt mee, zegt Olaf de nachtportier, maar je hebt wel een ontbijt op bed. Ok, dat is dan de eerste keer. Het is me twee weken geleden in één minuut uitgelegd en gelukkig dat Olaf nog even wat aanwijzigen geeft. Ze willen het tussen 7 en kwart over 7 hebben. Ok, zeg maar de meest onhandige tijd voor mij voor roomservice en ik voel een lichte paniek in mij opkomen. Ik ga van alles door elkaar heen doen en ben gelijk uit ritme. Waar is kamer 408, vraag ik Olaf. Die is op de tweede, en dan helemaal de gang door, tot aan het einde. Dat klinkt volstrekt onlogisch, dat kamer 408 op de tweede etage zit, dus ik ben blij dat ik het gevraagd heb. Rond 7 uur sta ik met een loeigroot dienblad in mijn handen, met alles erop en eraan. Al in de lift breekt het zweet me uit. Het dienblad is veels te zwaar, ik krijg opvliegers en halverwege de gang moet ik een pauze. Dit hotel is echt een doolhof, ik moet uiteindelijk nog twee kronkel trappen op om bij kamer 408 uit te komen. Oververhit zet ik het dienblad op de grond voor de deur en klop zachtjes: hello, roomservice. Een boom van een kerel in boxershort doet open en geeft aan dat ik binnen mag komen. Terwijl ik het dienblad op tafel neerzet, realiseer ik mij dat ik koffie lepeltjes vergeten ben. Nou ja, dan roeren ze maar met hun eierlepels. Enjoy your breakfast! Ik krijg 5 euro in mijn hand toegeschoven en met behoorlijke klots oksels loop ik de kamer uit. Mijn eerste ervaring met ontbijt op bed zit erop. Het voelt als een scene uit een film, maar dan een stuk minder romantisch en zonder wit schortje. Ik ben blij als ik weer beneden ben, in mijn eigen vertrouwde keuken. Can i take a picture of you? Mijn twee lieve gasten uit Engeland zijn er nog steeds, inmiddels hebben ze alle musea in Amsterdam gezien. Ik ga naast de vaas met bloemen staan en hij laat mij de foto zien. See you tomorrow? Yes, see you tomorrow. Ik begin mijn draai te vinden bij Fawlty Towers en ik loop trouwens nog steeds op gympen. Meneer Plantinga heeft ze wel gezien, maar hij houdt wijselijk zijn mond. Over twee weken is hij met pensioen, hij gelooft het wel…..

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares