Rozijn

Ik had vanmorgen een geweldig leuke afspraak met Anke van de stichting de Gelukskoffer, die mij vertelde over een mindfulness cursus die ze vroegtijdig heeft beëindigd. Ze vertelde mij over de bekende rozijn, waar ze met veel aandacht en heel lang op moest kauwen. Maar hoe lang kan je nou op een rozijn kauwen, opperde ik, die heb je toch gewoon binnen twee seconden op…? Ze vertelde mij dat ze alleen maar meer gespannen raakte van de cursus en dat ze het gevoel kreeg dat ze heel veel moest. Wat mij zelf aan mindfulness opvalt, is dat het lichaam niet mee doet. Ik had het hier met haar over en hoe, voor mij, het lichaam zo belangrijk is. Je kan met veel aandacht vanuit je hoofd een kop thee drinken, maar als je buik gespannen voelt en je enorm veel onrust voelt, dan is dat wat er is. Dan kan je nog zo graag met aandacht je kop thee willen drinken, maar het is je lichaam dat om aandacht vraagt. Er is voor mij een groot verschil tussen iets doen met aandacht vanuit je mind, of iets doen met aandacht vanuit je lichaam. De energie is totaal anders. Toen Anke en ik elkaar gedag zeiden, vroeg ik haar of ze met de auto was. Ja, zei ze, hoezo? Over aandacht gesproken, zei ik, ga straks eens observeren hoe je in je auto gaat zitten, hoe je in je stoel zit en hoe je je gordel om doet. Wat leuk, reageerde ze enthousiast, ga ik doen. Het mooie is, en daarom stelde ik het ook voor, is dat hier geen enkel moeten achter zit. Ze gaat zoiezo in de auto zitten, dus dat is geen extra moeite, omdat ze haar kinderen moet ophalen. Waarom niet dat wat je toch al ‘moet’ doen, dus ons dagelijkse leven, met aandacht doen en vanuit je lichaam. Dus niet met je hoofd voelen hoe je in de auto zit, maar werkelijk met je billen voelen hoe je in de auto zit. Dan gaat het dus niet langer om mindfulness, maar om bodyfulness. Mmm, klinkt best leuk….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares