Ruimte maken

Soms voelt het nodig om even ruimte te maken. Letterlijk. Vanmorgen had ik even last van het leven (ok, van mezelf) en dan kan het me helpen om te gaan zitten en te mediteren. Vanmorgen hielp dit echter totaal niet. Tjemig, dat kwartier leek wel een dag. Soms heb ik beweging nodig, een heel aards klusje, iets waar ik ook snel resultaat zie. Dus ben ik gaan opruimen en schoonmaken. Muziekje aan, emmer met sop, stofzuiger binnen handbereik en als een miss tornado aan de slag. De slaapkamer en ons kleine kamertje hebben een grote beurt gekregen en met name het kleine kamertje vond ik heel symbolisch. Het was behoorlijk troepig, zomerkleren die al sinds februari op de stoel liggen, studieboeken van James die voorlopig nooit/niet meer gebruikt gaan worden en ook nog wat spulletjes die in relatie staan met mijn zwangerschap van vorig jaar. Ik kreeg een enorme drang om op te ruimen, maar dat niet alleen. Ik had een enorme behoefte om ruimte te creëeren. Grappig, het woord ruimte zit eigenlijk verstopt in het werkwoord opruimen realiseer ik mij nu. De stoel is nu leeg, de knuffel voor ooty snooty die ik vorig jaar had gekregen gaat naar een nieuwe eigenaar, de kleertjes naar de berging, de studieboeken ook, en de kamer voelt nu als herboren. Klaar voor een nieuwe start, klaar voor een nieuwe bestemming. De stoel gaat ook nog weg, veels te groot en totaal niet comfortabel (iemand interesse?). Het kamertje is nu heerlijk leeg en voelt meteen anders aan. Ik stort mij straks nog op alle papieren en het ladenkastje, geen idee eigenlijk wat daar allemaal in zit. Het voelt als weer een stap op weg. Het voelt heerlijk opgeruimd. Letterlijk én figuurlijk.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares