Samenlevingscontract

James en ik willen een samenlevingscontract gaan opstellen. Het ligt al in de week bij de notaris, een vriend van James, dus het wachten is op een afspraak. Je moet wel gaan nadenken wat je wil, zei James vandaag tegen mij. Waar je wil wonen en hoe we de verdeling zullen doen. Als James morgen overlijd, gaat alles naar mijn schoonouders. Dat is ook de voornaamste reden dat we wat op papier willen gaan zetten. Anders heb je met mijn vader te maken, zegt James. Mmm. Tuurlijk, we zouden ook op maandag ochtend kunnen gaan trouwen, lekker gratis, maar dit is voor ons de stap die we nu willen zetten. Een groots huwelijk zie ik zoiezo niet zitten, laat staan mijn behoefte aan een alcohol vrij en we gaan om 21:00 naar bed huwelijk. Toch nog maar even niet…..Aangezien we het vanmiddag toch al over de dood hadden, heb ik meteen aan James uitgesproken dat ik gecremeerd wil worden. Zelf weet hij het nog niet. Of ik straks niet langs zijn graf wil kunnen lopen? Nee. Of een urn, leuk hier op de kast? Nee. Dood is dood. Maar het samenlevingscontract heeft nu ineens minder haast, sinds James vijf dagen geleden is gestopt is met roken. Wat een held! Ik blijf nu dus zes jaar langer leven, beweert hij…(heeft hij op de tv gehoord). Doe ik voor jou heh, dat ik zes jaar langer met jou samen kan zijn. Huhuh, tuurlijk lieverd. Zullen we nog ringen doen, bij de notaris…..James kijkt me wat glazig aan. Ik geloof dat dat een nee is. Laat ik nou net in de nieuwste Linda hele leuke plastic ringen hebben gezien. Ik ga zelf wel wat regelen…

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares