Schaatsen

Ik voel nu al mijn kuiten, zeg ik tegen James, terwijl we net 20 seconden op de kinderijsbaan staan en ik schoorvoetend vooruit kom op mijn knaloranje huurschaatsen. Ik houd zijn hand stevig vast en ik ‘schaats’ zowaar mijn eerste rondje. Nou schat, dit is nu al winst, ik had niet verwacht dat je het ijs op zou gaan. Ik ook niet, maar ik verras mezelf wel vaker de laatste tijd…. Terwijl de kinderen van mijn zus druk in de weer zijn met plastic oranje zeehonden, manouvreer ik mij tussen het kindergeweld door. Niemand let op, behalve ik. Ach lieverd, gaat het? Er valt een meisje voor mijn neus, maar die staat net zo vrolijk weer op. Ik ga liever naar de grote mensen baan, opper ik tegen James. Hij kijkt mij verbaasd aan. Via een brug moeten we klunen naar de overkant. Ik had niet verwacht dat ik dat ooit nog zou doen in dit leven. Ik denk dat ik morgen spierpijn heb, zeg ik tegen James. Dat denkt hij ook. Op de grote baan blijf ik keurig aan de buitenkant en ik moet zeggen, het valt mee. Ik durf James zijn hand los te laten en ik heb even een Irene Würst moment. Alhoewel, als ik later het filmpje terugkijk wat James gemaakt heeft, is dat moment ver te zoeken. Waarom maken ze die schaatsen zo oncomfortabel, het is toch veel lekkerder als er een bontje in zit ofzo. Terwijl James aan mijn schaatsen zit te frutten, zwaai ik naar de kinderbaan. Mijn voeten geven aan dat ze het wel welletjes vinden, dus het is tijd voor een welverdiende pauze. Ik heb mijn eigen koek en zopie meegenomen en ik installeer mij in de zon. Flesjes water, nootjes en stukjes appel worden uitgestald en we genieten van onze picknik. Ik vraag me af hoe leuk schaatsen is als het niet 13 graden en zonnig is, maar gelukkig is het wél 13 graden en zonnig dus hoef ik hier niet lang over na te denken. Na twee uur schaatsen geven de kinderen, met zweet op hun lippen, aan dat ze naar huis willen. Terwijl we langs de snack balie lopen, vraagt mijn neefje of we nog koek en zopie gaan doen. Dat hebben we net gedaan lieverd, zeg ik. Oh. Bij thuiskomst gaan ze meteen in bad en ik voel me rozig van de zon. En die spierpijn…..die is er niet. Wellicht dat ik nét te weinig rondjes geschaatst heb……

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares