Schijnvertoning

Gisteravond was ik uiteten met mijn lieve tante, de zus van mijn vader, in de plaatselijke eettent van het Benoordenhout in Den Haag. Mijn tante komt hier vaker en we werden dus met open armen ontvangen door de eigenaar, een echte Hagenees. Hij bleef even bij onze tafel staan, ik vertelde hem over hoe ik mijn visje wilde (in de olijfolie, niet in de boter) en het gesprek kwam op de nucleaire top die van zondag tot en met dinsdag in ons land neerstrijkt, met Den Haag als middelpunt. Hij vertelde dat hij nu al dagelijks in de file staat omdat ‘ze aan het asfalteren zijn’. Hoezo dan, vroeg ik, totaal niet op de hoogte van deze klaarblijkelijk belangrijke gebeurtenis. “Het moet er mooi uitzien”, zo vertelde hij, ze zijn alles aan het opknappen en mooi maken, maar ja, als ik een tegel voor de deur heb liggen waar mensen over struikelen, dan komt er niemand hoor, dan hoor je de gemeente niet”. Hij vertelde mij wat voor een impact dit event heeft op het midden- en kleinbedrijf, strandtenten, het verkeer en met name transportbedrijven. Er zijn mensen die twee dagen niet kunnen werken, zo vertelde hij, en niemand die dat vergoedt. De enige die eraan verdienen zijn de grote hotels (en de escortbureau’s, zo lees ik net). Ik las gisteren in de krant hoeveel veiligheidsmensen er op de been zijn de komende dagen en ik vroeg mij zomaar af wat zo’n event ons land eigenlijk kost. Het voelt enorm als egotripperij, dit hele gebeuren, een schijnvertoning met een naar randje. Waarom moeten de wegen er mooier uitzien omdat er 58 wereldleiders komen? Die klopt al niet. Waarom willen we onszelf mooier voordoen dan het is…? Het voelt alsof we ons als land groter voor willen doen, alsof we iets te bewijzen hebben aan de wereld. Hallo, wij horen er óók bij hoor, zoiets. Het feit dat dit om een ’top’ gaat, laat zien hoe we nog vastzitten in rollen en  hoe we mensen hoger en lager plaatsen, belangrijk en niet belangrijk. Naast de wereldleiders komen er nog 5000 delegatieleden en 3000 journalisten, allemaal voornamelijk mannen. Vrouwen, waar zijn we….? Ik kan steeds meer voelen hoe wij als vrouwen nodig zijn in de wereld om meer balans, harmonie, waarheid en verstilling te brengen. Als er meer vrouwen in een leidende rol zouden zitten, zou er dan een nucleaire top nodig zijn? Ik vraag het me af. Nu lees ik net dat de schoonmakers met verrassingsacties dreigen en wellicht tijdens de nucleaire top hun werk gaan neerleggen. Ze willen meer verdienen, en terecht. Ik vind dit veel zeggen. 150.000 (!)  schoonmakers leven in Nederland onder de armoedegrens en wij geven miljoenen uit aan een schijnvertoning. We kunnen de wegen nog zo mooi asfalteren, maar uiteindelijk komt de waarheid toch wel naar boven…..Ik ben benieuwd hoe die wegen eruit zien als er straks niet wordt schoongemaakt. Dan piepen we wel anders.

 

 

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares