Selfie

Ik loop langs het populaire terras bij mij op de hoek en zie twee prachtige jonge meiden van hun koffie genieten. Net als ik aan kom lopen, houdt het ene meisje haar telefoon omhoog om een selfie van hun tweetjes te maken. Op het moment dat de telefoon de lucht ingaat, gebeurt er van alles bij de meisjes. De ene begint wild met haar handen door haar haren te schudden, verandert haar lichaamspositie en trekt aan haar kleding. Het andere meisje verandert haar gezichtsuitdrukking, trekt een ‘sexy’ gezicht en maakt met haar lippen een tuitmond. Op dat moment wordt de foto genomen. Hoe willen zij overkomen, vraag ik mij af, terwijl ik verder loop, en wat laten ze van zichzelf zien op de foto? Als deze foto een minuut later op Facebook staat, want die kans is groot, welke ‘ik’  laten zij dan zien aan hun virtuele vrienden? De tuitmond komt veel voor, valt mij op, onder jonge meiden, maar ook vrouwen. Soms zie ik selfies langskomen van facebook vriendinnen die ik in het echte leven ken, maar die ik niet her-ken op hun selfies. Het is niet we ze écht zijn, maar een verleidelijke, uitnodigende en niet bij zich zelf zijnde versie van zichzelf. Je zou dat het ‘selfie masker’ kunnen noemen. Vrouwen hebben dit in mijn beleving meer dan mannen, maar volgens mij zijn vrouwen ook meer van de selfies dan mannen. Ik weet uit eigen ervaring hoe lastig het is om gewoon jezelf te zijn op een foto. Ook ik ben kieskeurig en kritisch, alhoewel wel een stuk minder. Helemaal bij een selfie komt daar nog een extra druk bij, omdat de meeste selfies op social media worden geplaatst. Dat weegt extra, want die gaat door veel mensen gezien worden. Het anders willen overkomen op een foto heeft voor mij te maken met je niet goed en mooi genoeg voelen, en met een gebrek aan eigen waarde en zelf-waardering. Gewoon je pure zelf zijn op een foto is zo makkelijk nog niet. Ik merkte dat laatst ook weer. Ik had een selfie filmpje gemaakt in bed, voor het slapen gaan, zonder make-up dus en in pyama, samen met mijn lieve vriendin E. (5). Deze had ik naar een dierbare vriend van mij gestuurd, maar meestal check ik altijd eerst even wat ik stuur. Jaja, zo ben ik dan ook wel, eerst zelf kijken. Maar dit keer niet, het filmpje was al verstuurd. Een geweldige les voor mij, want toen ik later terug kreeg, kon ik eigenlijk alleen maar genieten van de puurheid van het filmpje. Niets geen masker, niets geen haren goed doen, niets geen extra nog even lipgloss opsmeren. Nee, gewoon zoals het is, in dat moment, en jeetje, wat is dat al zoveel geweldig meer dan genoeg.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares