Sint

Gisteravond had ik mijn eerste Sint avond (vanavond heb ik bij mijn schoonfamilie mijn tweede avond) en dit was tevens mijn eerste sint ervaring van dit jaar. Toen de goeie man met paard officieel in Nederland aankwam, zat ik in Engeland, ik heb mijn schoen niet gezet, ik heb geen pepernoot of speculaas gegeten en het sinterklaasjournaal heb ik helaas gemist. Zeker als je geen kinderen hebt, dan kan dit hele festijn redelijk rustig aan je schoen voorbij gaan. Het maakt wellicht ook dat ik een vrij objectieve kijk heb op dit festijn. Voor met name veel moeders (en leraren kan ik me zo voorstellen) zie ik dat dit een hectische tijd van het jaar is, voor wie het altijd een verademing is als het weer voorbij is. Aangezien ik graag in het leven sta, met daarbij een duidelijk verschil dat ik niet van het leven ben, neem ook ik deel aan dit collectieve oer-Hollandse feest maar met gepaste afstand. Ik blijf wel goed voor mezelf zorgen. Soms vraag ik me namelijk af waar we allemaal mee bezig zijn, zeker als ik hoor dat mijn zus tot 02:00 in de nacht surprises heeft gemaakt terwijl ze al heel moe is en dat er kinderen zijn die van alle spanning en opwinding weer in hun bed plassen. Is dat het allemaal waard, vraag ik mezelf dan af en zijn we niet ietwat doorgeslagen met z’n allen. Sint heeft een dusdanige plek in ons collectief bewustzijn ingenomen, dat het soms lijkt alsof wij er zelf helemaal niet meer toe doen. Alsof er andere regels gelden zodra hij met zijn boot ons land binnenvaart. Grenzen worden overschreden, we geven geld uit terwijl dat er eigenlijk niet is, er wordt onbeperkt gesnoept, veel kinderen worden verwend met teveel spullen en het gros van ons is blij als het weer voorbij is. Alsof er dan weer adem wordt gehaald en het normale leven weer verder kan. We gaan in een doen-stand waarbij we onszelf totaal uit het oog verliezen. Aan de andere kant heeft het ook wel wat en heb ik gisteren een heerlijke avond gehad bij mijn ouders. Met mijn zusjes heb ik altijd enorm veel lol en voor mij is het echt een familie ding. Ik merk dat ik er geen attachment mee heb. Maar toch, ik sta er dus een beetje dubbel in. Ook ik vind het prima als het morgen weer voorbij is en twee avonden Sint achter elkaar vind ik best veel. Aan de andere kant zou ik het niet willen missen. Alles is een keuze, en ook met zoiets als sint, blijft het belangrijk om wel goed te blijven voelen wat klopt en wat niet.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares