Sportschool (II)

Vanmorgen was mijn eerste keer alleen naar de sportschool en dan moet ik toch even ergens doorheen merk ik. Aangezien ik al heen en weer naar mijn zus gelopen had, kon ik het cardio gedeelte overslaan. De hoek met spiegels, tosteron en gewichten was best vol en terwijl ik met mijn 1 kilo gewichtjes een plek veroverde, voelde ik een licht ongemak. Terwijl ik mij klaar maakte om aan mijn gewichten reeks te beginnen, was daar ineens die kwetsbaarheid. Heerlijk om te voelen dat deze er gewoon mag zijn, met mijn gekleurde haarband in, zonder make-up en zonder Nike outfit. Even had ik de gedachte dat iedereen naar mij keek, terwijl dit in werkelijkheid totaal niet het geval was. Gelukkig maar. Een nogal groot uitgevallen gespierde man maakte enorm puf geluiden achter mij. Rustig bij jezelf blijven Mariette. Ik nam plaats op mijn handdoek en keek even naar rechts. Mmm, leuke man. Rustig bij jezelf blijven Mariette. Interessant hoe snel ik ben afgeleid. Ik vervolg rustig mijn oefeningen en ervaar hoe sporten een geweldige uitnodiging is in bewust aanwezig zijn. Ik bij mij, in contact met mijn lijf. Ik loop naar mijn nu al favoriete been en bil apparaat en vraag aan een vrouw of ze even wil helpen. Ze ziet eruit alsof ze hier dagelijks komt en dat blijkt ook zo. Er gebeurt niets zeg ik, staat ‘ie op de rem? Nee, hoor, gewoon heel hard duwen. Sorry? Ik geef kracht en er gebeurt niets. Weet je zeker dat ‘ie het zo doet? Heel zeker zegt ze. Ik doe wat minder gewichten en ineens komt er beweging in. Haar suggestie om met 36 kilo te beginnen, als beginner, was niet helemaal passend. Ik doe mijn ogen dicht en voel wat de oefening met me doet. Terwijl ik buikspieroefeningen doe, komt de leuke man ook oefeningen doen. Rustig vooruit kijken Mariette. Zou hij vaker op zondag sporten? Mijn gedachtes nemen het over, zo snel gaat dat dus. Ik zie een meisje die een leuk kleur topje draagt en bedenk mij dat die kleur mij ook leuk staat. Ik kijk naar een ander meisje om te zien wat voor oefeningen ze doet en vraag me af of de jongen naast haar haar vriend is. Dit blijkt zo te zijn. Terwijl ik op mijn matje nog wat oefeningen doe, heb ik op links in de verte spontaan oogcontact met de leuk man. Adem in en uit, en ik vervolg mijn oefening op rechts. De sauna is helaas te laat aangezet, dus die sla ik over. Met een voldaan gevoel en in alle rust loop ik uit de kleedkamer naar de balie. Ik spiek nog even of ik de leuke man zie, maar die zie ik niet. Ik maak een afspraak voor een personal trainer, ik zeg dat ik me laat verrassen door wie het is en voel de spieren in mijn benen. Ik realiseer mij, terwijl ik naar buiten loop, hoe rustig ik mij voel. Wat een verschil met vroeger, zonder dat opgejaagde en fanatieke gevoel. En dat ik afentoe om me heen kijk of er nog leuke mannen zijn, ach, dat hoort bij het single zijn.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares