Stemmen

Ik kom uit een keurig VVD gezin en lange tijd was er in mijn beleving geen andere partij. De keren dat ik heb gestemd, en die zijn op drie vingers te tellen, want de andere keren verdween mijn stembiljet in de prullenbak, was dit op de VVD. Ik ben een keer vreemd gegaan, maar daar is ook alles mee gezegd. Politiek en dus ook stemmen was voor mij jarenlang een hele lange eenzijdige afstandsrelatie, waarvoor ik geen enkele verantwoordelijkheid wilde nemen.

Dit jaar is er iets veranderd, maar ja, er is sowieso veel veranderd. Ik ben nog nooit zo betrokken geweest bij het politieke debat, ook al heb ik geen enkel debat gevolgd. Of eigenlijk: ik heb me nog nooit zo betrokken gevoeld bij wat er gaande is en leeft in de maatschappij, het maatschappelijke debat dus. Niet alleen in Nederland, maar ook daarbuiten. Het afgelopen jaar was niet alleen het jaar van de corona, maar ook een jaar waarin er flink wat wekkers zijn afgegaan. Hoe wakker wil ik zijn, hoeveel wil ik zien en hoeveel verantwoordelijkheid wil ik nemen?

We zijn nu een jaar verder en we zitten nog meer in de modder dan we al zaten. De impact van het huidige overheidsbeleid laat diepe sporen achter: maatschappelijk, financieel, economisch, maar vooral op menselijk niveau, achter gesloten voor-, horeca-, winkel- en sportschooldeuren. Ik verdien nog steeds elke maand mijn geld, maar voor veel mensen is dit niet het geval, omdat er voor hen bepaald is wie essentieel is en wie niet.

Dit voelt als het begin

Ik heb voor mijn werk veel mensen mogen interviewen, heb de laatste tijd veel nieuwe mensen ontmoet en ik heb naar veel verhalen mogen luisteren. Verhalen die de reguliere media niet bereiken. De huidige crisis legt veel bloot, en gaat nog veel meer blootleggen. Dit voelt als het begin, want er ligt nog heel veel onder het tapijt waarvoor we lange tijd onze ogen hebben gesloten.

Niet zo lang geleden kwam Forum voor Democratie in mijn vizier, of eigenlijk Wybren van Haga. Is hij van die partij van Baudet? Die is toch enorm vrouw onvriendelijk? Dat niet alleen: als ik zijn naam in gezelschap noem, krijg ik te horen dat hij een narcist, een racist en een fascist is. Ik heb al die etiketten en oordelen even geparkeerd en ben Wybren op LinkedIn gaan volgen. Mijn eerste indruk? Iemand die van zich laat horen, die zegt dat het zo niet langer kan en dat de huidige maatregelen ons land ontwrichten. En dat de avondklok een gedrocht is. Hij spreekt zich uit over het huidige beleid, steekt zijn nek uit en gaat niet met de lockdown modderstroom mee.

De kracht van de media

Sta ik achter alle partijpunten van de FVD? Nee, maar er is geen enkele partij waar ik volledig achtersta. Ik heb mezelf afgevraagd in welke mate mijn beeld van deze partij en met name Baudet is gekleurd door het beeld wat de media mij schetst en ook wil laten zien. Neem Trump. Zijn naam is net als die van Baudet als vloeken in de kerk. De kracht van de media is gigantisch en niet te onderschatten.

Mijn relatie tot de politiek en stemmen is wat minder een langeafstandsrelatie dit jaar; ik ben gisteren gaan stemmen. Niet op een partij, maar op een persoon. Wybren van Haga heeft mijn stem gekregen. En dat is het leuke van stemmen: het is niet mijn vaders stem, en ook niet die van mijn partner, moeder, collega’s, vriendengroep of volgers op sociale media. Het is mijn eigen keuze, mijn stem.

We hebben allemaal een stem en deze tijd nodigt meer dan ooit uit om van je te laten horen, ook als jouw geluid anders is dan je omgeving.

door
Vorige blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares