Stemmen

Das waar ook, morgen moet ik stemmen! Ik sta in een winkel en kijk naar de vrouw naast mij. Ik heb geen idee waarom ze dit met mij deelt, want ik heb echt een volstrekt politiekloze uitstraling. Ze wijst naar de achterpagina van het Parool, die uit mijn tas steekt. Aha, zeg ik, met geen enkele vorm van enthousiasme in mijn stem, morgen stemmen. Een grote foto van Alexander P. prijkt op de achterpagina en belooft mij meer banen (eentje is voldoende), minder lasten en beter onderwijs. ‘Nu vooruit’ staat erboven. Ik slaak een diepe zucht als ik het lees en geloof er geen enkel woord van. Wat is dat toch met mij en politiek? Vorige week zijn er wederom twee politici opgestapt. Macht brengt een duistere kant bij mensen naar boven. Wat er werkelijk is gebeurd, zullen we nooit te weten komen. Voor mij staat politiek gelijk aan schandalen, spelletjes, egotripperij en voornamelijk onwaarheden. En dan moet ik morgen stemmen…om samen het verschil te maken, zo zegt Alexander. Welk verschil? Iets knaagt er bij me, en dat is mijn gevoel van verantwoordelijkheid. Die wil ik nemen, op elk vlak in mijn leven, en daar hoort stemmen ook bij. Misschien toch maar even de stemwijzer test doen op het internet. Of mijn zusjes appen op wie zij gaan stemmen. Ik draai de krant om en lees “Is mijn stem echt wat waard?”. Alle drie de geinterviewden hebben geen idee op wie ze moeten stemmen. Ik ben gelukkig niet de enige…Ik zie aan lachende foto van Mark R. en lees dat Pechtold en Wilders elkaar uitmaken voor ’terror-oehoe’ en ‘wolf’. Dit zijn momenten dat ik liever even de andere kant op wil kijken en net wil doen alsof ik nog geen 18 ben. Helaas, daar ben ik nét iets te oud voor.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares