Sterren

Hoe ik mij beweeg in een zwembad en de rimpelingen die ik met mijn beweging veroorzaak, is een reflectie van hoe ik leef buiten het zwembad. Hoe ik het zwembad in loop, elke keer als ik onder water ga en elke keer als ik mijn armen en benen beweeg om vooruit te komen, heeft dit een impact op alles en iedereen om mij heen. We zijn in het leven vaak bezig met onszelf, met hoe het met ons gaat, ons werk, hoe wij ons voelen, of we voldoende hebben van alles, met succes, met geld verdienen, projecten, deadlines, en ga zo maar door. We creëren voor onszelf een pad, waarbij we een plaatje hebben van hoe wij graag willen dat het eruit ziet. Maar waar is iedereen in dit verhaal? Als het leven niet om mij gaat, maar om alles en iedereen, waarom ben ik dan bezig met het uitstippelen van mijn pad? Vaak als ik opsta, ben ik bezig met wat ik die dag ga en moet doen, met mijn werk, mijn projecten, afspraken, meetings en wat ik af wil krijgen. Maar als ik dat doe, leg ik allereerst al een behoorlijke druk op mijn lichaam. Maar dat niet alleen, dan ben ik voornamelijk bezig met wat er extern moet gebeuren. Vanmorgen in het zwembad kreeg ik de opdracht om naar de overkant te zwemmen, ervan uitgaande dat elke beweging die ik maak, een ster aan de hemel creëert. Wow, ik voelde een enorme expansie in mijn lichaam en ik kreeg een grote glimlach op mijn gezicht. Dan gaat de dag dus niet om mij, maar om het hele universum. Elke beweging, elke keuze die ik maak en elke activiteit die ik onderneem, is dan niet voor mij, maar voor iedereen. Als ik in de avond dan vanuit mijn raam naar de sterrenhemel kijk, wat voor sterren zie ik dan? Staan er sterren die wat doffer zijn, staan er sterren die zeggen “ik had even geen zin hoor”, zie ik sterren die aan het vergelijken zijn met andere sterren of aanschouw ik sterren die reflecteren dat ze ‘er even niet zijn, daar heb ik geen tijd voor, nu even niet, ik heb even pauze”? Dit laat dan zien hoe ik die dag geleefd heb en de mate van verantwoordelijkheid die ik niet heb willen nemen. Maar het kan ook zijn dat ik naar stralende sterren, bruisend en vol licht kijk, die zeggen dat ze precies gelijk zijn als de sterren ernaast, die weten dat er zoveel meer is dan we denken en die elke dag als een uitnodiging zien om die enorm grootsheid te leven die we van nature zijn. Sterren die gewoon doen wat er moet gebeuren, zonder te denken ‘maar dat kan ik niet, dat vind ik lastig, laat iemand anders dat maar doen of aan zichzelf gaan twijfelen’. Zodra we dát denken, gaat het weer over ons, en ons kleine persoontje. Maar we zijn niet klein. We zijn allemaal die sterren aan de hemel. De vraag is dus: als jij in de avond naar de hemel kijkt, wat voor sterren zie jij dan en wat is jouw mate van verantwoordelijkheid geweest die dag? Ging de dag over jou of ging de dag over ons allemaal?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares