Suiker

Na de inspiratieavond van donderdag met chirurg Eunice Minford ben ik weer op een dieper niveau geïnspireerd geraakt om naar mijn voedingskeuzes te kijken. Niet vanuit strengheid of regel, maar vanuit vreugde en nieuwsgierigheid. Ik eet al een tijdje geen rode bieten maar vanmiddag stond ik in de Appie en voelde ik de impuls om rode bieten te kopen. Ik stond bij de glazen potten met groentes, en kwam even in de verleiding om een pot met rode bieten te kopen, omdat die iets ‘lekkers’ hebben. Ik keek op het etiket in de ‘je moet de groente van Hak hebben’ pot en zie bij de ingrediënten suiker staan. Ok, dan de bio variant, dacht ik. Maar nee, hier zit ruwe rietsuiker in. In beide potten zit dus suiker, ruw, riet of wit, het blijft suiker. Nu weet ik waar die lekkere comfortabele smaak vandaan komt. Terwijl ik naar de koeling liep om echte rode bieten te pakken, bedacht ik mij dat het ons niet echt makkelijk wordt gemaakt door de voedselindustrie. Als deze industrie de volgende is die op het bewustzijnsmatje wordt geroepen, dan hebben ze een boel uit te leggen. Ook donderdag kwam tijdens de lezing van Eunice het onderwerp suiker tre sprake en het lijkt wel alsof dit goedje het lastigste is om los te laten. Sommige mensen doen er járen over om hun zoete behoefte kwijt te stillen. Het begint allemaal met de vraag waarom we zo’n behoefte hebben aan zoetigheid. Dat is van groter belang dan het wel of niet eten van een koekje. Als je met de koektrommel in je hand staat en op het punt van graaien bent toegekomen, dan is er al een hele reis aan vooraf gegaan die geleid heeft tot het koektrommelmoment. Door mijn tien dagen geen tortillachips eten, heb ik zelf mogen ervaren hoe goed dit werkt. Jazeker, ik eet ze weer, maar met een hele andere energie en intentie. Ik heb ze niet meer nodig op de manier waarop ik ze eerst nodig had. Maar dat er suiker in de rode bieten van Hak zitten, dat heeft Martine Bijl mij nooit verteld. En zo wordt er ons heel weinig verteld, wat ons uitnodigt om voor onszelf te gaan voelen en op onderzoek uit te gaan. Maar wel met een grote lach, dat is het allerbelangrijkste.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares