Suikervrij

Of ik ook suiker heb, voor in de koffie. Onze Poolse aannemer was vanmorgen nog even op bezoek in ons appartement, om de laatste details door te nemen. Over twee weken wonen James en ik weer op onze oude stek in de stad en zal IJburg het zonder ons moeten stellen. Nee, ik heb geen suiker, zeg ik. Speaking of sugar, vervolg ik. Ik hoor net van een vriendin van mij dat ze deze week met haar gezin suikervrij gaat, en ik doe mee. Als je ook mee wilt doen, zeg ik. Hij begint te lachen en vertelt over zijn regelmatige bezoekjes aan de sportschool en dat hij best gezond leeft, behalve tijdens vakanties. Ik kijk naar mijn enorme pot pindakaas op tafel. Ik heb besloten dat ik deze week geen pindakaas ga eten, vertel ik onze aannemer. Voor sommige is dat waarschijnlijk peanuts, voor een pindakaas veelvraat als ik niet. Dit is mijn suikervrije commitment van deze week en het voelt als een fijne keuze. Het idee dat ik deze week met meerdere mensen suikervrij ga, vind ik een mooi initiatief. Iemand begint, inspireert en nodigt andere mensen uit om ook een andere keuze te maken. Zo heeft een andere vriendin van mij appels en zakjes kamille thee uitgedeeld tijdens Halloween. Saai? Ongezellig? Ik vind van niet. Stuk voor stuk mensen die gaan staan voor waarheid. Want laten we eerlijk zijn, al dat snoep is echt niet nodig. Voor onszelf niet, en dus ook voor kinderen niet. Verbieden werkt averechts, dus het is zoeken naar een balans. Die balans is naar mijn mening ver te zoeken in de decembermaand, maar er is nog hoop. Het is mogelijk, de feestmaand zonder chocola, pepernoten en speculaas. Het is even onwennig, maar op een gegeven moment weet je niet beter en wil je niet anders.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares