Survivor

Ik gaf het weekend gezichtsmassages bij de Samenloop voor hoop sponsorloop in Amsterdam om geld in te  zamelen voor het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis. Een geheel nieuwe ervaring, met een giga luidspreker vol emotie muziek, op vijf meter afstand van mijn tafel. Heb je voor mij nog een plekje, vraagt een vrouw, waarbij mijn contactpersoon voor de dag aangeeft, dat zij ‘ook een survivor‘ is. Wat een vreselijk woord heh, zeg ik tegen haar, ‘survivor‘, daar hadden wij het ook al over gehad, en ik wijs naar mijn contactpersoon van het Cancer Care Center. De vrouw knikt en begint te lachen. Waarom niet gewoon geweldige, mooie, prachige vrouwen, want dat zijn jullie toch, zeg ik. Ik vraag me af waarom we als vrouwen de neiging hebben om onszelf niet vol te bekrachtigen in wie we zijn. Wat later komt de vrouw voor haar gezichtsmassage. Dank je wel geweldige, mooie, prachtige vrouw, zeg ik tegen haar na afloop, en ze vertelt dat ze het zelf ook niks vindt, om ‘survivor‘ te zijn. Terwijl ik dit schrijf, moet ik denken aan mijn periode waarin ik moeder wilde worden en ik naar het ziekenhuis ging om zwanger proberen te worden. Geheel andere setting, maar in hoe we niet bekrachtigd worden als vrouw, vergelijkbaar. Ik voelde me namelijk niet compleet als vrouw en kreeg het gevoel dat ik een zielig geval was, waar iedereen medelijden mee had. Dat ik niet helemaal vrouw ben, als ik geen moeder zou zijn. Ik heb hier veel van geleerd, en in hoe we als vrouwen onszelf ont-krachten doordat we het gevoel hebben dat we niet compleet zijn. We hebben de neiging om te vergeten dat we altijd, wat er ook gebeurt en wat we ook ervaren, altijd eerst en bovenal vrouw zijn. Dat we compleet, geweldig, mooi, krachtig, teder en prachtig zijn, met of zonder kinderen, met of zonder borsten, met kanker of zonder kanker, met een baan of zonder baan, of met een partner of zonder partner. Het is dat deel in ons dat nooit aangetast kan worden door iets buiten onszelf, wat in ons huist en ons nooit verlaat. Een vrouw die kanker heeft gehad ‘survivor‘ noemen klopt voor mij niet. Je hoeft alleen maar in hun ogen te kijken om te zien dat ze zoveel meer zijn dan dat.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares