Thuis

Ik ben weer thuis en dat voelt goed. Ik vond het ook een beetje spannend zal ik je verklappen, na tien dagen intensief met jezelf zijn, in een grote groep mensen waarbij je zoveel samen deelt, om dan opeens weer naar je eigen thuis terug te gaan. Dat was echter snel over, want het gevoel dat ik aan mijn bijzondere tijd heb overgehouden, neem ik mee naar huis. Net heerlijk samen met James plaat van aad gegeten, muziekje staat op en ik heb de eerste verhalen verteld. Er is zoveel te vertellen en tegelijkertijd voel ik geen behoefte om er al teveel woorden aan te geven. Ik wil al mijn opgedane ervaringen tot uiting laten komen in mijn zijn, hoe ik met mezelf omga, in de keuzes die ik maak en hoe ik de wereld tegemoet treed. Ik ervaar wel dat ik anders naar bepaalde dingen kijk, een heldere blik heb en dat ik daar veel heb achtergelaten. Ik heb tegen James gezegd dat ik niet met hem wil trouwen (dat wist hij al hoor, hij namelijk ook niet met mij, dus dat is rustig….we hebben beide niet zoveel met het instituut huwelijk) maar dat ik samen met hem wil groeien. Voor mij voelt dat als een diepere commitment dan trouwen. Samen groeien in de zin van nieuwsgierig zijn, openstaan voor verandering en de bereidheid om naar jezelf te kijken en naar elkaar. Het voelde goed om dit naar hem uit te spreken. Zonder kerk, zonder ringen, zonder trouwjurk en zonder taart. Gewoon in het moment, thuis op de bank.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares