Tijd

Tijd is en blijft een wonderlijk fenomeen. In Engeland is het bijvoorbeeld een uur vroeger, waar ik eigenlijk verder niets van gemerkt heb, met name omdat ik geen horloge draag en vanuit mijn eigen ritme ben door gegaan. Maar juist door zo’n tijdsverschil word ik me er weer van bewust hoe tijd eigenlijk niet bestaat. Althans, alleen in ons hoofd. Tijd gaat maar door, zonder einde. Het bekende tijdloze gevoel. Ik heb de neiging om al snel een stap verder te zijn in de tijd, met andere woorden, al dáár te leven, terwijl ik nog hier ben. Vandaag zei een vrouw tegen mij: als je vindt dat iets lang duurt, en je ervaart het ook als dusdanig, dan ben je al niet meer bij jezelf maar zit je al daarbuiten. Niets duurt lang of kort, het duurt, of nog anders, het is. Des te meer je daarbuiten leeft, en dus niet vanuit je zelf en bij je zelf, des te meer je ook bezig bent met reactie geven op. Echt bij mezelf blijven, is en blijft een uitdaging. Hoe makkelijk ga ik niet mee in het tempo (met name gehaastheid) van iets of iemand anders, of geef ik mezelf het idee dat ik meteen moet reageren op iets of iemand. Het hebben van een I-phone is voor mij dan ook een boeiende leermeester. Ook zei zij dat niets daarbuiten belangrijker is dan ik. Als ik vind dat ik direct moet reageren of iets moet doen, dan vind ik op zo’n moment die persoon of die situatie belangrijker dan ik. Vandaag doe ik alles langzaam, zonder haast, en zonder een reactie op. Hoe heerlijk is het om rustig te lopen, rustig te gaan zitten, de tijd te nemen voor mijn kop koffie en ook zelf erbij te zijn, als ik die koffie drink. Ook mijn lunch vanmiddag, echt genieten was dat. James en ik zijn weer thuis trouwens, het lijkt alsof we heel lang zijn weggeweest…Time flies!

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares