Tijdschrift

Afgelopen vrijdag was ik helpen bij het TEDxAmsterdamwomen event. Een vol event met veel presentaties, acts, muziek, workshops en vooral héél veel vrouwen. Het tijdschrift Marie Claire werd aan het einde van de dag uitgedeeld en ik dacht: laat ik weer eens een vrouwen blad doorbladeren. Om te kijken wat er leeft bij vrouwen, wat er speelt, wat er gaande is. Het hele weekend heeft het tijdschrift op mijn tafel gelegen, met een stapel papieren erop. De cover van het blad schreeuwt naar me, zou ik daarom iets erop leggen? Waarom schreeuwen dergelijke bladen naar mij, vraag ik mij af. Kan dat niet anders? Het is inmiddels maandag en ik lees wat er op de cover staat. In grote letters ‘HAPPY BODY’, 20x strak & blij de zomer in. Rechts daarvan staat ‘Ik kan niet stoppen met botox, raw food en sporten’. De ondertitel van Marie Claire is ‘Think smart, look amazing‘. Een persoonlijk verhaal over een vrouw wiens vader vastzit voor 3 moorden, maar zij gelooft in zijn onschuld’. Quinoa of kroket, over normaal eten. Wil ik dit lezen? Nee. Niets op de cover spreekt mij aan. Niets op de cover spreekt de vrouw in mij aan. Ook de foto van een bekende actrice die blijkbaar nu een fitness goeroe is, spreekt mij niet aan. Niets voelt écht aan de foto en dit heeft niets te maken met het feit dat zij 6 jaar jonger is. Ik voel me namelijk al jaren 36, dus daar ligt het niet aan. Ik blader vluchtig door het blad, om het vervolgens weer weg te leggen. De cover zegt genoeg. Wat dan? Dat ik niet goed ben, zoals ik ben. Dat mijn lichaam er anders uit moet zien. Dat ik nu niet blij ben, maar dat het hier wel omgaat. Dat ik pas blij kan zijn als mijn lichaam een bepaalde vorm en maat heeft. Dat ik met het lichaam wat ik nu heb, deze zomer niet naar het strand kan, laat stáán dat ik in bikini mag. Dat alles om uiterlijk gaat. Dat ik slim moet nadenken. Dat we zo ver verwijderd zijn van onszelf, maar dat we dit niet willen toegeven. En dat dit ok is. Dat het leven niet om waarheid gaat, maar om het in standhouden van een illusie. De foto op de cover staat hier symbool voor. Waarom kopen we als vrouwen een blad dat ons niet bevestigd in wie we zijn? Op het event vrijdag was de gemiddelde vrouw toch echt ver in de 30. Is dit wat wij willen lezen en is dit wat ons werkelijk evolueert? Nee, voor mij niet. Dergelijke bladen houdt ons vrouwen in glamourland, in een staat van zijn waarin het niet om waarheid gaat, maar om een plaatje. Het bevestigt ons in wat we niet zijn, in plaats van wat we wel zijn. Dergelijke bladen zetten ons niet in onze kracht, maar laten ons geloven dat we niet goed genoeg zijn. Welke keuze maken we als we hier ja tegen zeggen? Het blad ligt inmiddels in de prullenbak. Ik zeg hier nee tegen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares