Tram

Ik sta in een volle herfstvakantie tram richting centraal en naast mij staat een vrouw die zwanger is. Niet hoog, maar wel duidelijk zichtbaar. Ik kijk haar aan en kijk om mij heen: niemand staat op. Iedereen kijkt óf op z’n telefoon, óf staart wezenloos voor zich uit. Wil je niet zitten, vraag ik haar, zonder dat ik erbij nadenk. Ze knikt en zegt “eigenlijk wel ja”. Links van mij zitten twee jonge knullen, type toerist, en ik kijk naar een van de jongens: can you please get up, this woman would like to sit. Hij schrikt wakker uit zijn niet aanwezigheid en springt op. De vrouw gaat zitten en bedankt me. Ja, ik heb echt geleerd om mijn mond open te trekken, zeg ik, en ze begint te lachen. Wat later zit ik tegenover haar en ik vraag haar of ze dit vaker heeft. Ja, zegt ze, alhoewel mensen van onze leeftijd altijd meteen gaan staan en ook vragen hoe het gaat. Ach ja, zeg ik, sommige mensen zijn wat meer bezig met zichzelf, en wat minder met wat er in hun omgeving gebeurt. We praten over het belang van expressie en hoe belangrijk het is om te zeggen wat je voelt, ook in dit soort momenten. Ik bedenk me later dat het toch apart is dat niemand gaat staan. Waar ís iedereen? Zijn we zo verzonken in onze eigen gedachtes, dagdromen en toekomst plaatjes dat we niet meer door hebben wat er om ons heen gebeurt? Een van de vele mooie lessen die ik de afgelopen jaren geleerd heb, is om in elk moment bewust aanwezig te zijn, in mijn lichaam. Dit lukt heel vaak nog niet, maar steeds vaker ook wel. Hierdoor voel, ruik, hoor en zie ik alles veel beter, en weet ik precies wat er nodig is. Ik ben me hierdoor steeds meer bewust van wat er bij mij speelt, én bij anderen. Dit kan ook iemand zijn die verder weg woont, want afstand doet er niet toe. Als ik er ben, weet ik precies wat ik moet zeggen, of juist niet, en wat een bepaalde situatie nodig heeft. Het gaat dan niet langer om mij, maar om iedereen. Het is mijn keuze of ik er ben of niet in een overvolle tram. Die keuze hebben we allemaal. Ik kijk naar de zwangere vrouw die tegenover mij zit en het voelt alsof ik haar al heel lang ken. Ik wens haar een fijn weekend en stap uit. Bewust aanwezig zijn leer je niet op een cursus, maar in het dagelijkse leven. Een volle tram is geweldig oefenmateriaal.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares