Trip

Als iedereen een reflectie is van mij, dan ben ik dus ook een reflectie voor hen. Het bekende: wat ik uitstraal, krijg ik weerkaatst. Als ik ervoor kies om niet vol-uit mezelf te zijn en er dus voor kies om me in te houden, dan is dat wat ik reflecteer aan anderen. Ik geef anderen dan de boodschap dat je klein houden ok is. Ik doe dat immers ook. Ik kan dus kiezen welke reflectie ik wil zijn. Als ik in contraction ga, en dus niet volledig open de ander ontmoet, heb ik hier zelf last van. Het voelt niet vrij en het voelt niet eerlijk. Het brengt mij niets. Naar mezelf toe niet, én dus ook naar de ander niet. Het is een beetje als de deur half open houden, waardoor de ander wat lastig naar binnen kan. Mijn twee dagen Londen hebben me heel goed gedaan. Ik ben inmiddels weer thuis..Bij mijn logeeradres stond de deur wagenwijd open en dat is heerlijk thuis komen, ook al ben je niet in je eigen huis. Dit keer geen trip om de stad te zien, maar een trip om mezelf nog meer te ontmoeten. Mezelf en mijn hele lieve vrienden, die ik grappigerwijs nog maar heel kort ken. Dit betekent echter niets want als er een klik is, dan zit het meteen goed. Je kan elkaar jaren kennen of een paar maanden, het doet er niet toe. Ik vond het een geweldige ervaring om een keer naar zo’n bruisende stad als Londen te gaan en niet de behoefte te hebben om van alles te willen zien en doen. Ok, ik heb uiteraard wel in zo’n rode dubbeldekker gezeten, en dan bovenin helemaal vóóraan… keten.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares