Tunfun

Ik zit tussen een paar honderd uitgelaten, gillende en overenthousiaste kinderen in Tunfun bij het Waterlooplein. Hoezo druk? Ook kinderen zweten en het ruikt hier heerlijk muffig. James en ik vieren de verjaardagen van mijn nichtje Nini en neefje Len door ze een uitje te geven en tot nu toe staat Tunfun nog steeds met super stip op numero uno. Kado’s doe ik niet aan, een ervaring vind ik veel leuker. Ik zie oververhitte kinderen, rode wangen, overal schoenen en jassen, rondvliegende plastic balletjes uit de ballenbak en na 5 minuten hier zijn de t-shirts met lange mouwen al uit en is de vraag: mogen we wat lekkers al gesteld. Tunfun is uniek. Ouders (en tantes en ooms) kunnen redelijk ontspannen aan lange tafels zitten, er is gratis wifi en er liggen tal van tijdschriften. Ik zei net tegen James: ze zouden hier een single ouder dag moeten houden, geweldige pick up plek is dit. James kijkt nu even waar ze zijn, verder hoef je eigenlijk niets te doen. Ze zitten blijkbaar in de ‘enge’ zwarte toren…Zodra de kids horen dat dit uitje gepland staat (meestal een dag vantevoren) belanden ze in een non-stop euforische stemming. Het feit dat we staks bij ons thuis nog pizza en donuts toe gaan eten, creëert een hysterische reactie. Heerlijk hoe die kids zo enorm kunnen genieten. Er rennen intussen beschilderde gezichtjes langs en om de zoveel minuten barst een kind in tranen uit omdat het valt. Waar is de moeder wordt er gevraagd. Het lekkers is inmiddels gekocht, oei wat een boel keuze…

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares