Tussen kunst en kitsch

Vandaag speelde ik een beetje de hoofdrol in het tv programma ‘Tussen kunst en kitsch’. Zonder camera, publiek en Nelleke van der Krogt, maar toch, het had er veel van weg. Het zit namelijk zo. Ik heb ooit een antiek bureautje geërfd, naar ik weet van een oud tante, en dit pronkstuk staat al jaren in mijn kamer. Het is zo’n bureautje dat je open kan klappen met allemaal laatjes, vakjes en zo’n groen vilten lapje stof. Het is meer een ‘kijk mij nou lekker antiek zijn meubelstuk’  voor in huis, dan dat het functioneel is, want eraan zitten is onmogelijk. Nu ligt mijn antieke fase echt heel ver achter mij en ben ik niet meer zo onder de indruk van oud en bruin. Daarbij is ons appartement ruim voldoende gevuld en het door mij zeer actief opgeruimde kleine kamertje wil ik graag leeg houden. Dus vandaag ben ik foto’s gaan nemen van het betreffende pronkstuk, ervan uitgaande dat dit bureau eeuwen geleden met de hand in elkaar is gezet en nu een leuke duit waard is. Zo professioneel mogelijk heb ik een verscheidenheid aan foto’s gemaakt om vervolgens thuis op het internet naar een taxateur te gaan googelen. Mijn vriendin C. had mij Christies aangeraden en dit vond ik eigenlijk wel een goeie, sjieke én volwassen keuze. Ik kreeg een keurige receptioniste aan de lijn die mij vervolgens doorverbond met een nog keuriger meisje die over de taxaties van kunst en antiek (en waarschijnlijk veel kitsch) gaat. Of ik foto’s had en of ik die wilde mailen, dan wilde zij of een van haar collega’s er wel even naar kijken. Ze legde me uit dat ze heel snel aan de hand van een paar foto’s kunnen vaststellen of het iets is of niet. Ik heb haar tien foto’s gemaild, wellicht wat overdreven maar ja, ik wilde de achterkant en een close up van een van de poten hun niet onthouden. Of er ergens een signatuur aanwezig is, vroeg ze. Niet op het eerste gezicht, wel een boel kringen van wijnglazen en te hete theekoppen…en kaarsvet. Nu is het afwachten, totdat de dames en heren van Christies mij gaan antwoorden. Misschien kan je er wel van overwinteren, zei vriendin C. gisteren tegen mij. Ja, dat zou heel goed kunnen zei ik, en misschien ook wel overzomeren…

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares