Uitje

Vanmorgen had ik James voor een uitje uitgenodigd. Ik trakteer op de bios, zei ik. We konden ons niet herinneren wanneer we voor het laatst samen naar de film waren geweest, dus het was hoog tijd. Nu we niet meer in de stad wonen, doen we dit soort uitjes met de auto. Wat een feest om je einde van de middag in een rode Tuschinskistoel te nestelen met een grote bak met popcorn en anderhalf uur even helemaal in een andere wereld te toeven. James had cola en m&m’s, de zaal zat tjokvol, we hadden allebei onze jogging aan en de film (The Artist) was echt het einde. Er wordt geen woord in gesproken maar dat valt na twee minuten al niet meer op. Echt een aanrader. Ik roep nu alleen nog maar dat ik ook zo’n hond wil als in de film….Ach ja, dergelijke verlangens komen en gaan. Op de terugweg naar huis zeiden we tegen elkaar dat we vaker naar de film moeten gaan. Dit zeggen we altijd en dan gaan we pas weer na een half jaar. Hoe minder vaak je gaat, des te specialer het blijft, toch? Ik hoorde tijdens de yoga vanmorgen iets inspirerends wat wellicht leuk is om mee te nemen voor de komende week: als je in ‘moeten’ zit, vervang dit dan door ‘mogen’ en als je in ‘willen’ zit, vervang dit dan door ‘laten’. Dus dit betekent in mijn geval dat ik wat vaker naar de film mag en dat ik zo’n hond als in de film laat….

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares