Vasten deel II

Het is mooi om te zien hoe het woord ‘vasten’ van alles oproept bij mensen. Zo ook lange tijd voor mij, en niet anders dan de woorden ‘religie’ of ‘god’. Allemaal woorden waar van alles aan kleeft en die door verbastering hun ware betekenis verloren hebben. Vasten klinkt streng, alsof het een regel is, het doet ons denken aan de ramadan en het geeft het gevoel dat je niets meer mag. Maar wat is vasten, althans voor mij? Ik voel een hernieuwde relatie met het woord en de betekenis ervan, zonder dat ik iets moet of mezelf opleg. Ik zit nu op dag drie van mijn vasten week en ik merk dat het me veel leert, doet, opvalt, inspireert, maar bovenal verdiept. Ik ben niet gestopt met eten, maar kies ervoor om vanuit een andere intentie te eten. Ik eet minder, ik sla hier en daar maaltijden over omdat ik simpelweg geen honger heb (alhoewel mijn hoofd roept van wel), ik stop met eten als ik genoeg heb gehad en de grootste verandering is wel dat ik niet meer snack. Vasten gaat dus voor mij niet om wel of niet eten of wachten tot de zon weg is totdat ik weer mag eten, maar veel meer om mijn relatie met mezelf en vanuit die relatie tot alles waarmee ik in relatie ben. Waar zit er een afhankelijkheid en waar komt het voort vanuit een behoefte. Dit kan eten zijn, maar ook een partner, werk, erkenning, een rol, spullen, een overtuiging, plaatje of wat dan ook. Gisteren vond ik het een stuk lastiger en wilde ik met name aan het einde van de dag eten. Niet omdat ik honger had, maar gewoon omdat dit een gewoonte is van mij. Vandaag gebeurde er iets op werk wat me raakte en waar ik me ongemakkelijk bij voelde. Zo, nu zou ik wel wat pinda’s willen, zei ik tegen mijn collega, aan wie ik gedeeld had over mijn vasten avontuur. Wil je misschien een aardbei uit eigen tuin? Nee, dank je, ik blijf me even bij mijn discomfort. Ik merk dat ik meer voel, bij mezelf en bij anderen, mijn zintuigen sterker worden en de signalen van mijn lichaam duidelijker. Ik beweeg me anders, minder gehaast en snel, en voel mee heel licht, letterlijk en figuurlijk. Ik geniet meer van mijn eten en als ik nu door de supermarkt loop, valt het me nog meer op hoeveel keuze er is aan eten. En ja, mijn werkbroek zit ook wat losser, maar dat is niet waar het mij omgaat. Alles behalve. Inmiddels is er een groepsapp ‘True food revolution’ aangemaakt waarin ik met een aantal mede ‘vastgenoten’ deel hoe het ons vergaat. Met veel humor, eerlijkheid en verdieping delen we onze ervaringen. Heerlijke momenten in de dag, die het vasten een gouden randje geven. Zoals ik gisteren al schreef, vasten gaat om zoveel meer en met name over verbinding. Met mezelf, anderen en dat wat ik niet kan zien, maar waarvan ik wel weet dat het er is.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares