Vertrouwen

Wat is dat eigenlijk, vertrouwen hebben? Een boeiende vraag vind ik, zeker voor mij nu, omdat er een groot appél wordt gedaan op mijn ‘vertrouwen hebben’. Ik heb het dan over het grote vertrouwen in het leven, dat er goed voor mij gezorgd wordt, en dat er een ‘groter’ plan is wat soms nog niet helemaal zichtbaar is maar dat het leven geeft wat nodig is. De stap in het grote niet weten, het besef dat nu, op dit moment, alles goed is. Heb ik het lef om te vertrouwen op het leven en me hieraan over te geven? Gisteren kreeg ik even een aanval van paniek en wilde al mijn abonnementen opzeggen. Hupsakee. Want ‘dit kost allemaal geld en ik kan ook best zonder’. Een actie vanuit angst en eenmaal dit uitgesproken te hebben tegen James (die ook aangaf dat hij het heel fijn vindt om het parool te krijgen dus waarom opzeggen en me er ook aan herinnerde dat ik altijd zo blij word als de Jan en de Linda in de bus zitten),  voelde ik weer heel veel ruimte en het besef: het is ok. Nu ik sinds december geen salaris meer krijg en de tijd neem om dát wat zich wil ontvouwen, dat wat in mij zit en naar buiten wil komen, te laten broeden, heb ik afentoe van dit soort paniekaanvallen. Waar ga ik volgende maand mijn rekeningen van betalen? Brrr. Best een nuttige vraag. Het vraagt veel lef om écht in het nu te leven. En te vertrouwen. Zeker in deze boeiende en hectische tijden. Gisteren heb ik mijn rekeningen betaald (ok, de groene envelop nog niet…) en ik heb mijn abonnementen niet opgezegd. Volgende maand? Geen idee, weet jij het?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares