Verveling

Gisteravond half 8 en ik verveel me. Voor velen een uitzonderlijk iets of wellicht een grote wens, voor mij is dat best soms afentoe de praktijk. Ik loop naar boven en James vraagt zich af wat ik ga doen. Hij kijkt tv en daar heb ik geen zin in. “Ik verveel me”, zeg ik. “Ik heb geen kinderen, geen hond en geen hobby’s, wat moet ik..?” Ja, dat klinkt best sneu, maar valt allemaal best mee hoor, tis maar een momentopname. Wat doen mensen in de avond, vraag ik me soms weleens af. Ik ga niet doen alsof ik het zo druk heb want dat is niet zo. De tv heb ik vaak geen zin in, boeken lees ik nog zelden en ik doe niet aan breien, socializen op het internet of foto’s plakken. Kortom, ik ben geen hobby mens. Ik ben dus maar lekker in bed gaan liggen. Ja, best vroeg maar soms is dat heerlijk. Gewoon een beetje liggen. Het mooie is dat in het niets doen, of verveling, er ruimte is om even te voelen. Zo ook gisteravond. De verleiding ligt op de loer om voor mezelf weg te lopen, iets te gaan doen, of tóch tv te gaan kijken. Doen om het doen. Afleiding zoeken. Ik ben maar gaan liggen. Met mezelf.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares