Vieren

Hoe vaak vieren we onszelf, het leven, wie we zijn, wat we doen en het feit dat we hier op aarde zijn met alles wat we brengen? We hebben die ene speciale dag in het jaar, waarop we jarig zijn en er volop gevierd mag worden. Dan hangen we slingers op, krijgen we kadootjes en eten we een stuk taart. Dan vieren we onszelf, althans, dat is de intentie. Maar doen we dat ook werkelijk? We zijn vaak druk in de weer met de dingen van de dag, onze telefoon en het bezoek dat er is. En vaak hebben we er niet eens zin in en slaan we het een jaartje over. Hoeveel mensen vieren echt zichzelf op hun verjaardag, waarbij ze stil staan dat ze er zijn en dat dit werkelijk een groot kado is? Niet alleen voor zichzelf, om elke dag uit te pakken, maar ook voor iedereen om hen heen.Vieren gaat vaak gepaard met een drankje, een hapje en een activiteit. We hebben vieren tot iets buiten onszelf gemaakt en beperkt tot die ene dag in het jaar. Waarom is dat? Waarom beperken we het vieren tot die ene dag in het jaar, terwijl er nog 364 andere dagen zijn? Ik werd vanmorgen wakker en ik stond stil bij mijn keuze van de dag. Ik heb gekozen om te vieren. Ik ben nog lang niet jarig, ik heb geen tentamen gehaald, promotie gemaakt, een baan gevonden, een hoog cijfer gehaald of een bepaald resultaat geboekt. Er is geen enkele reden van buitenaf om vandaag te gaan vieren en toch kies ik ervoor om dat wel te doen. Ik ga geen taart kopen, ik krijg geen bezoek, er liggen geen kadootjes klaar bij mijn ontbijtbord, ik heb nog geen balonnen geblazen en ik geef geen feestje vanavond. Het feestgevoel zit in mij. Voor mij begint vieren met mezelf te waarderen. Die twee gaan hand in hand, vieren en waarderen. Waarderen we onszelf in wat we brengen en vieren we dit? Zelden. En ook niet op onze verjaardag. Zelfs dan nemen we niet een moment om even stil te staan, dat we al zoveel jaren hier op aarde rondlopen en dat dit een groots kado is. Volgens mij mogen we onszelf wat vaker uitpakken en echt stil staan bij al dat moois en unieks wat we brengen. Waarom wachten tot we jarig zijn, terwijl het ook nu kan? Ik ben opgehouden met de dagen te tellen totdat ik eindelijk jarig ben en ga mezelf vandaag eens flink uitpakken.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares