Vloeken

Vanmorgen was ik bij het DYTG event in de Jaarbeurs in Utrecht wat geheel in het teken stond van online video. Veel Youtubers dus, een groep mensen waar ik weinig tot niets vanaf weet, en ook een heel stuk jonger zijn dan ik. De eerste presentatie was een interview met Arjen Lubach, de tweede was een presentatie van een voor mij onbekende Youtuber. Het viel mij op dat hij meerdere keren vloekte terwijl hij zijn presentatie hield. Nu doen wel meer mensen dat, en voornamelijk twintigers valt mij op, maar het lijkt alsof we dit normaal vinden. Wat echter voor velen normaal is, is dat niet voor mij zo. Ik vloek heel weinig en ben me er zeer van bewust als ik het wel doe, en dan heb ik het nog over vrij lichte vormen van vloeken (lijkt op chips). Maar vloeken is vloeken, en in energie hetzelfde. Een aantal woorden zijn momenteel ronduit favoriet, zoals het woord dat met een K begint en eindigt op ‘ut’ en het woord dat met een F begint en eindigt op ‘ocking’ of ‘ucking’. Allemaal woorden die ik niet gebruik. Ook op mijn werk wordt veelvuldig gebruikt gemaakt van deze woorden en onlangs ben ik het gesprek aangegaan over de impact hiervan. Ook vanmorgen kon ik het niet laten. Na afloop van de presentatie ben ik nog even naar de Youtuber gegaan, die net met twee andere Youtubers aan het kletsen was. Ik vertelde hem dat het mij opviel dat hij best veel vloekte tijdens zijn presentatie. Of hij dat ook in zijn filmpjes doet? Er kijken namelijk best veel kinderen naar zijn Youtube kanaal en wat voor voorbeeld is hij dan? De twee leuke jongens die naast hem stonden zijn het bekende Youtube duo BENR, waar ik nog nooit van gehoord had, maar waar mijn collega, zo bleek achteraf, grote fan van is. Gevalletje generatiekloof, en tel daarbij op dat ik qua Youtube onder een steen heb gelegen. Deze twee jongens hebben een miljoenen publiek, en daarmee dus een behoorlijke impact, én verantwoordelijkheid.  Wat volgde was een geweldig en inspirerend gesprek, waarbij we het hadden over vloeken, over het waarom we vloeken, de impact ervan, wat wel en wat niet een vloekwoord is, over Einstein en dat alles energie is, dat woorden ook een energie in zich dragen, over stoer zijn, jezelf zijn en ook nog even over Verkering met Jezelf. Het mooie is, ze zijn zich bewust van het feit dat ze vloeken en geven ook aan hoe normaal het is en dat met name van hun eigen generatie niemand hiervan op kijkt. Maar het is niet normaal zei ik, net als het drinken van alcohol niet normaal is of het roken van een sigaret. We vinden het normaal, maar dat is iets anders. Wij hadden vroeger een vloekenpot thuis: als ik vloekte, moest ik betalen. Het thema van het event was ‘What is your legacy’. Wat willen we nalaten als we er straks niet meer zijn? Mooie vraag, die ook meteen mij aan het denken zette. Wat later spreek ik nog een van de moderators, die regelmatig les geeft aan studenten. Ook hij vloekt regelmatig, maar wil hier meer op gaan letten. Op het moment dat je vloekt, zeg ik, ben je niet in liefde. En dat is wel wat we van nature zijn. Mijn legacy is om deze wereld wat liefdevoller achter te laten, en dat begint door zelf een reflectie te zijn. Onze impact, en daarmee onze legacy, is zoveel groter dan we denken.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares