Voetbal gesprekje

James kijkt thuis voetbal, zonder mannen, zonder bier, met salade maar wél met Hup Holland pizza bites voor straks. Das wel heel veel liefde voor jou heh, zeg ik tegen hem, als ik met mijn salade naast hem ga zitten. Dat ik bij de tv eet met jou, terwijl er voetbal is. James kijkt me lachend aan en oppert dat het een saaie eerste helft is. Tja. En dan volgt er een voetbal gesprekje. Oh wacht, het is tegen Chili, dat zijn natuurlijk knappe donkere mannen waar ik naar kan kijken. Ik zie vooral veel tattoos, zegt James. Verdienen ze eigenlijk allemaal even veel? Ja, schat, voor deze wedstrijden wel. Die ene voetballer, hoe heet ‘ie ook alweer? Welke voetballer? Nou, de Nederlandse voetballer. James kijkt mij vragend aan. Ik bedoel keeper, zeg ik. Aha. Is Kuit nou de schoonzoon van de coach? Nee, dat is van Bommel. Huh, is het penalty? Nee, hoezo? Oh wacht, dat is niet de bal, maar de witte stip. Waar is van der Vaart eigenlijk, die zie ik nergens, ook niet op het bankje. Moet Nederland eigenlijk winnen? Nee, lieverd, ze zijn beide al door, het gaat om de eerste plek van de pool. Je mag wel iets anders gaan doen hoor, oppert James, er gebeurt niet echt veel. Heh, fijn, die toestemming. Even later hoor ik een grote ‘oehhh’. Waarom draagt de keeper eigenlijk groen, hij lijkt wel kermit de kikker. Het is bijna pauze, mooi. Waar komt de scheidsrechter vandaan, lief? Uit Afrika. Mm, die kan wel een extra stamppotje gebruiken. Staat hij helemaal alleen?? Ja, hij staat alleen. Die Robben, is dat de voorzitter? Dat heet aanvoerder schat. De commentator oppert dat deze wedstrijd geen reclamespotje is, het gaat alleen maar om winnen. Dat laatste is één van de redenen waarom ik niets met voetbal heb. Maar met James wil ik best even kijken, ook al heb ik zo het oranje vermoeden dat hij de volgende wedstrijd weer met de mannen gaat kijken. Wel zo rustig, voor ons allebei.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares