Voor iedereen

Gisteren deelde vriendin D. van mij iets heel treffends. We hadden een women’s group bij haar thuis en zij had soep gemaakt voor wie na afloop zin had. Ze deelde met alle vijftien aanwezige vrouwen hoe ze de soep met heel veel liefde en aandacht had gemaakt, waarbij ze zich erg bewust was van het feit dat het voor ons allemaal zou zijn. Ze realiseerde zich dat ze meer aandacht aan de soep had besteed, omdat wij er allemaal van zouden gaan eten, dan dat ze normaal doet, als de soep voor haar alleen zou zijn. Ik herkende dit. Vaak als iets voor ons alleen is, doen we het ‘even snel’, soms helemaal niet, en nemen we minder de tijd. Ik ken bijvoorbeeld best veel mensen die, als ze een avond alleen zijn, zoiets hebben van: waarom zou ik voor mezelf koken. Ik denk dan: waarom niet? Dat ben je toch waard, om met alle aandacht, liefde en tijd voor jezelf iets lekkers klaar te maken? Ik herken dat ik ook nog weleens meer aandacht aan iets besteed, als het voor anderen is. Alsof ik dan opeens meer mijn best ga doen. Waar we ons als groep bewust van werden, is dat als je soep maakt, of je bed opmaakt, een wasje draait of je huis schoonmaakt, dat je dit nooit voor jou alleen doet. Als je iets doet met het besef dat het nooit voor jou alleen is, geeft dit voor mij meteen een veel diepere commitment. Het laat ook zien wanneer we onszelf soms nog minder belangrijk vinden dan anderen. Vandaag ben ik mij heel bewust hoe ik alles doe, zelfs de meeste kleinste, banale activiteit. Ik merk dat ik vanmorgen geneigd ben om de was toch ‘even snel’ op te hangen. Onder het mom van, wat maakt het uit, niemand die het merkt. Niet dus. Vandaag heb ik de was opgehangen alsof het niet om mijn eigen was ging, maar om de was van heel veel mensen (gelukkig niet letterlijk qua hoeveelheid….). Wat zal ik zeggen, de kwaliteit waarin ik dan iets doe, is zoveel verfijnder en liefdevoller. Boeiend om te zien hoe het element ‘even snel’ of ‘wat maak het uit, het is toch maar…’ heel snel om de hoek komen kijken. Elk moment telt, elke activiteit doet er toe. De was, hoe ik loop, hoe ik zit, hoe ik afwas, hoe ik kook en ga zo maar door. Het is nooit alleen voor mij, het is voor iedereen.

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares