Voorbeeld

Ik zit in een bomvolle trein vanuit Schiphol naar Amsterdam, terug van werk naar huis. Naast mij zit een jonge, prachtige vrouw die best wel hoog zwanger is. In het gangpad staan vier jonge Duitse meisjes, die duidelijk naar Amsterdam zijn gekomen om te feesten. Eentje heeft een grote fles wodka breezer in haar hand die nagenoeg leeg is. De ander heeft het over condooms kopen en het Rembrandtplein. Het meisje met de fles in haar hand kan bijna niet meer uit haar ogen kijken. Ik pak mijn bakje met groene soep, die ik vanmorgen vroeg heb klaargemaakt, omdat ik het vermoeden had dat ik wel honger zou hebben rond kwart over 6. Feestje, en dat ik dan ook nog een lepel bij me heb, hoezo goeie voorbereiding…De vrouw naast mij gaat bijna met verlof, zo zegt ze, het is een meisje en ze kijkt vervolgens naar de Duitse meisjes. Ik hoop dat zij niet zo wordt, zegt ze. Daar ben je zelf voor een groot deel bij, zeg ik, maar ja, op een gegeven moment moet je ze loslaten. Ik ben zo blij dat ik nooit meer brak ben, vervolg ik, dat ik me nooit meer zo ga voelen. Ze knikt instemmend en vertelt dat ze het herkent, maar dan met roken. Ik ben zo blij dat ik gestopt ben. Wat later zit ik in de tram en de Duitse meisje reizen met mij mee, of ik met hen, we reizen met elkaar. Ik realiseer me hoe we allemaal eigen keuzes maken, maar vraag me ook af in welk opzicht deze meisje voldoende voorbeelden hebben van mensen dat het ook anders kan. Dat je ook andere keuzes kan maken. Toen ik zo jong was, waren die voorbeelden er niet. Het gedrag wat zij vertonen, hoort nu eenmaal bij die leeftijd. We vinden dat normaal. Ik zie echter vier enorm onzekere meisjes, met weinig zelf vertrouwen en weinig waardering voor zichzelf. Ze zijn niet zichzelf en dat is jammer,want jeetje, wat zijn ze allevier mooi, lief en kwetsbaar. Ook al ben ik redelijk wat jaren ouder, toch weet ik dat ik op dat moment een voorbeeld ben. Misschien ben ik voor hun die rare vrouw met dat bakje groene soep, maar dat is slechts een onderdeel. We zijn allemaal continu een voorbeeld voor de mensen om ons heen. Hoe ik zit in de trein, hoe ik ben met mezelf, het feit dat ik zelfgemaakte soep eet, dat ik de tijd heb genomen om die in de ochtend te maken, de manier waarop ik leef, het is allemaal zichtbaar én voelbaar voor iedereen. Ook al is het meisje met de wodka fles zich er waarschijnlijk niet bewust van, ook voor haar ben ik in dat ene moment een reflectie. We zijn allemaal continu een voorbeeld voor elkaar, de vraag is, wat voor voorbeeld wil je zijn?

door
Vorige blog Volgende blog

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

0 shares